W alkacymetrii (miareczkowaniu kwas–zasada) o rodzaju oznaczanej substancji wnioskuje się z kształtu krzywej pH = f(V) oraz z tego, jak zachowuje się pH przed punktem równoważnikowym, w jego pobliżu i po jego przekroczeniu.
"Mocny jednoprotonowy kwas" w roztworze jest w dużym stopniu zdysocjowany już na początku, więc pH startowe jest wyraźnie kwaśne. Podczas miareczkowania mocną zasadą, w pobliżu punktu równoważnikowego obserwuje się zwykle gwałtowny skok pH (duża zmiana pH przy małej zmianie objętości titranta). Dla układu mocny kwas–mocna zasada nie powstaje silna strefa buforowa, dlatego przebieg przed skokiem nie jest "spłaszczony" tak jak dla układów ze słabym elektrolitem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do typowych krzywych?
- "Słaby jednoprotonowy kwas": jego krzywa zwykle pokazuje wyraźniejszą strefę buforową (łagodniejszy wzrost pH przed punktem równoważnikowym), a punkt równoważnikowy jest przesunięty w stronę odczynu bardziej zasadowego niż w klasycznym układzie mocny–mocny.
- "Słabą jednowodorotlenkową zasadę": przy miareczkowaniu kwasem często widać strefę buforową po stronie zasadowej oraz inny charakter skoku; początek krzywej jest zasadowy, a nie kwaśny.
- "Mocną jednowodorotlenkową zasadę": analogicznie, krzywa startuje od wysokiego pH (zasadowo) i w punkcie równoważnikowym przebieg jest typowy dla miareczkowania zasady kwasem; to inna sytuacja niż oznaczanie kwasu.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy krzywa startuje od pH kwaśnego czy zasadowego (kwas vs zasada), potem oceń obecność strefy buforowej (słaby elektrolit) oraz "ostrość" skoku pH (łatwość wyznaczenia punktu końcowego i dobór wskaźnika).