KWALIFIKACJA BPO1 - STYCZEŃ 2015

Ergonomia dzieli się m.in. według momentu prowadzenia działań. Ergonomia koncepcyjna odnosi się do etapu przed wdrożeniem lub na etapie opracowywania rozwiązania: tworzy się koncepcję stanowiska, procesu lub interfejsu tak, aby od początku był dopasowany do możliwości i ograniczeń człowieka. Dlatego poprawne jest wskazanie: "projektowaniem układu człowiek-maszyna-środowisko" – chodzi o zaplanowanie wzajemnych relacji między pracownikiem, maszyną/urządzeniem oraz warunkami środowiska pracy.

Pozostałe odpowiedzi opisują typowe skutki lub cele działań ergonomicznych, ale najczęściej dotyczą sytuacji, w której stanowisko już istnieje i jest udoskonalane po stwierdzeniu problemów:

• "polepszeniem istniejących warunków pracy" – to charakterystyczne dla ergonomii korekcyjnej: wprowadza się zmiany w realnym, funkcjonującym środowisku (np. po skargach, obserwacji, ocenie ryzyka).
• "poprawą stwierdzonej wydajności i jakości pracy" – to raczej efekt optymalizacji istniejącego procesu; w ergonomii koncepcyjnej nie "stwierdza się" jeszcze wydajności w praktyce, tylko projektuje się rozwiązanie, by było efektywne i bezpieczne.
• "zmniejszeniem występujących obciążeń" – redukcja obciążeń (fizycznych lub psychicznych) jest ważnym celem ergonomii, lecz sformułowanie sugeruje, że obciążenia już występują i są identyfikowane, co znów pasuje do działań korygujących.

W praktyce BHP rozróżnienie to pomaga dobrać narzędzia: przy nowych inwestycjach kluczowe są wymagania projektowe i analiza koncepcji, a przy stanowiskach działających – diagnoza problemów i usprawnienia organizacyjne/techniczne.