Ergonomia korekcyjna koncentruje się na tym, co już funkcjonuje w zakładzie pracy: istniejących maszynach, urządzeniach, narzędziach i stanowiskach. Jej celem jest analiza i wprowadzanie korekt (usprawnień), aby praca była lepiej dopasowana do możliwości psychofizycznych pracowników, a więc m.in. bardziej bezpieczna, mniej obciążająca i bardziej wydajna.
Poprawna jest odpowiedź mówiąca o "analizie istniejących maszyn i urządzeń, stanowisk pracy z punktu widzenia ich dostosowania do psychofizycznych możliwości pracowników", bo oddaje istotę działań korekcyjnych: najpierw ocena stanu obecnego, potem modyfikacje (np. zmiana wysokości elementów, ergonomii uchwytów, rozmieszczenia sterowania, ograniczenie wymuszonych pozycji).
Odpowiedź o "badaniu czynników wpływających na pracę mięśni" opisuje raczej obszar fizjologii pracy lub badań obciążenia organizmu. Jest to powiązane z ergonomią, ale nie stanowi definicji ergonomii korekcyjnej jako dziedziny zajmującej się dostosowaniem rozwiązań technicznych i organizacyjnych.
Odpowiedź o "projektowaniu narzędzi, urządzeń, maszyn, stanowisk pracy…" dotyczy przede wszystkim ergonomii koncepcyjnej/projektowej, czyli tworzenia rozwiązań od podstaw na etapie projektu. W ergonomii korekcyjnej punkt wyjścia jest inny: istnieje już stanowisko, które wymaga poprawy.
Odpowiedź "ochroną zdrowia pracowników" jest zbyt ogólna. Ochrona zdrowia to szeroki cel BHP i profilaktyki, obejmujący wiele działań (medycyna pracy, środki ochrony, organizacja pracy). Ergonomia jest jednym z narzędzi wspierających ten cel, ale nie jest z nim tożsama.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się słowo "korekcyjna", szukaj odpowiedzi związanych z oceną i usprawnianiem tego, co już istnieje (korekta/modernizacja), a nie z projektowaniem od zera.
