W GRAFCET (zbliżonym do SFC) procedura współbieżna oznacza, że sekwencja rozgałęzia się na co najmniej dwie gałęzie wykonywane równolegle, a następnie łączy się w punkt, w którym możliwe jest przejście dalej dopiero wtedy, gdy wszystkie równoległe działania zostały zakończone. Taki punkt nazywa się synchronizacją zakończenia (złączeniem gałęzi, odpowiednik AND-join).
Etapy zapewniające synchronizację zakończenia to te, które:
- są umieszczone w miejscu złączenia równoległych ścieżek,
- wymuszają logikę "czekaj na wszystkie gałęzie", zanim nastąpi kolejny krok procesu.
W przedstawionym diagramie tę funkcję realizują etapy 4 i 6, ponieważ odpowiadają miejscom, gdzie równoległe fragmenty muszą się ponownie spotkać, aby sekwencja mogła kontynuować jako jedna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Tylko 7 – pojedynczy etap zwykle nie opisuje synchronizacji złączenia dwóch (lub więcej) gałęzi; synchronizacja dotyczy miejsca, w którym łączą się ścieżki równoległe, a nie dowolnego kroku końcowego.
- 2 i 5 – taka para może odpowiadać etapom wewnątrz gałęzi lub elementom rozgałęzienia, które uruchamia równoległość, ale nie gwarantuje warunku "wszystkie gałęzie zakończone".
- Tylko 1 – etap początkowy inicjuje sekwencję i nie pełni roli złączenia. Synchronizacja zakończenia występuje dopiero po wykonaniu działań równoległych.
Wskazówka egzaminacyjna: aby znaleźć synchronizację zakończenia, prześledź diagram od miejsca rozgałęzienia równoległego i szukaj punktu, w którym gałęzie wracają do wspólnego przebiegu. To właśnie ten punkt (i odpowiadające mu etapy) oznacza zakończenie współbieżności.
