W języku SFC (Sequential Function Chart) graf buduje się z kroków (stany/sekwencje działania) oraz tranzycji (warunki przejścia). Kluczowa jest składnia: elementy muszą występować w poprawnej kolejności, bo inaczej graf jest niejednoznaczny lub nie zostanie przyjęty przez edytor/kompilator.
Rozgałęzienia mają dwa typy, rozpoznawane po symbolu linii:
- Rozgałęzienie alternatywne (OR) – pojedyncza linia. Z jednego miejsca "wychodzą" różne gałęzie z różnymi tranzycjami; realizowana jest ta gałąź, której warunek zostanie spełniony.
- Rozgałęzienie równoległe (AND) – podwójna linia. Po spełnieniu jednej tranzycji następuje jednoczesna aktywacja kilku kroków (równoległe wykonanie gałęzi).
Dlatego istotna jest zasada: po kroku mogą występować tranzycje (można "decydować" o przejściu), natomiast po tranzycji mogą występować kroki (w tym także równoległe uruchomienie kilku kroków, oznaczone podwójną linią).
W diagramie "B." podwójna linia jest umieszczona bezpośrednio po kroku, a dopiero niżej znajdują się tranzycje w rozdzielonych gałęziach. To odwraca wymaganą kolejność (krok → podwójna linia → tranzycje), co jest typowym błędem składniowym SFC.
Pozostałe diagramy nie łamią tej konkretnej reguły: warianty z pojedynczą linią przedstawiają rozgałęzienie alternatywne (OR) z tranzycjami w gałęziach, a układ liniowy i pętle pozostają czytelne, jeśli zachowana jest naprzemienność kroku i tranzycji. Na egzaminie warto zapamiętać regułę kontrolną: AND (podwójna linia) powinno wynikać z jednej tranzycji i prowadzić do kroków, nie do tranzycji.
