Stężenie molowe definiuje zależność c = n/V, gdzie: c to stężenie w mol/dm3, n to ilość substancji w molach, a V to objętość roztworu w dm3. W zadaniu podano odważkę zawierającą 0,1 mola EDTA, więc maksymalnie tyle moli możemy wprowadzić do roztworu.
Aby obliczyć możliwą objętość roztworu o zadanym stężeniu, przekształcamy wzór do postaci V = n/c i podstawiamy dane: V = 0,1 mol / 0,2000 mol/dm3 = 0,5 dm3. Następnie zamieniamy jednostki: 1 dm3 = 1000 cm3, więc 0,5 dm3 = 500 cm3. To uzasadnia poprawność odpowiedzi "500 cm3 roztworu o stężeniu 0,2000 mol/dm3".
Pozostałe propozycje są niezgodne z bilansem moli:
- "1000 cm3 roztworu o stężeniu 0,0100 mol/dm3" oznacza 1 dm3 · 0,0100 mol/dm3 = 0,0100 mola, czyli zużywa tylko część odważki, a zadanie dotyczy przygotowania roztworu z jednej odważki (całych 0,1 mola).
- "2000 cm3 roztworu o stężeniu 0,2000 mol/dm3" to 2 dm3 · 0,2000 = 0,4000 mola, czyli wymaga czterokrotnie więcej EDTA niż posiadamy.
- "100 cm3 roztworu o stężeniu 0,0100 mol/dm3" to 0,1 dm3 · 0,0100 = 0,0010 mola, również nie wykorzystuje całej odważki.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu V zawsze wykonaj szybki test sensu wyniku: pomnóż c·V i sprawdź, czy wracasz do n = 0,1 mol. To zmniejsza ryzyko pomyłki w jednostkach i przecinku.