W zadaniu podano koszt i oczekiwaną liczbę nowych klientów dla czterech strategii. Aby porównać, która najprawdopodobniej da najwyższy zwrot z inwestycji w tak uproszczonym ujęciu, trzeba sprowadzić dane do wspólnego wskaźnika efektywności.
Najprostszym wskaźnikiem możliwym do wyliczenia z podanych danych jest koszt pozyskania jednego nowego klienta (często nazywany CPA/CAC w zależności od definicji):
- "Reklama telewizyjna": 1 000 000 zł / 10 000 = 100 zł/klient
- "Reklama w mediach społecznościowych": 200 000 zł / 5 000 = 40 zł/klient
- "Reklama w prasie": 500 000 zł / 7 000 ≈ 71,4 zł/klient
- "Reklama radiowa": 300 000 zł / 4 000 = 75 zł/klient
Im niższy koszt na klienta, tym większa szansa na lepszy wynik finansowy, o ile (to typowe założenie w takich zadaniach) wartość nowego klienta jest porównywalna niezależnie od kanału. Z tego powodu poprawnym wyborem jest "Strategia B", ponieważ zapewnia najniższy koszt pozyskania klienta (40 zł).
Dlaczego pozostałe strategie są gorsze w tym porównaniu?
- "Strategia A" daje najwięcej klientów, ale jest też najdroższa; w przeliczeniu na klienta wypada najsłabiej (100 zł/klient).
- "Strategia C" ma niezłą liczbę klientów, lecz koszt jest na tyle wysoki, że wskaźnik koszt/klient jest wyższy niż w social media.
- "Strategia D" ma umiarkowany koszt, ale też relatywnie mało klientów, co daje 75 zł/klient.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w danych masz tylko koszt i efekt liczbowy, a pytanie mówi o "opłacalności/ROI", zwykle chodzi o porównanie relacji koszt–efekt (czyli wskaźnik). Jeśli w zadaniu byłby podany zysk na klienta lub przychód, wtedy można byłoby policzyć pełne ROI w sensie finansowym.
