Wskaźniki płynności służą do oceny zdolności firmy do regulowania zobowiązań krótkoterminowych. Każdy z nich patrzy na płynność z innej "surowości" ujęcia aktywów obrotowych.
- Płynność bieżąca (1,2) porównuje aktywa obrotowe do zobowiązań krótkoterminowych. Wartość powyżej 1 oznacza, że firma teoretycznie ma majątek obrotowy wystarczający do pokrycia zobowiązań w krótkim terminie.
- Płynność szybka (0,8) pomija zapasy, czyli element aktywów obrotowych, który zwykle jest najtrudniej i najwolniej "zamienić" na pieniądz. Wynik poniżej 1 sygnalizuje, że po wyłączeniu zapasów firma może mieć problem z szybkim pokryciem zobowiązań.
- Płynność gotówkowa (0,5) skupia się na środkach najbardziej płynnych (gotówka i jej ekwiwalenty). Wartość 0,5 oznacza, że natychmiast dostępne środki pokrywają tylko część zobowiązań krótkoterminowych, co może oznaczać konieczność szybkiego spływu należności, kredytowania się lub rolowania zobowiązań.
Dlatego ocena "zła sytuacja finansowa" jest uzasadniana tym, że dwa bardziej rygorystyczne wskaźniki (szybki i gotówkowy) są poniżej typowo przyjmowanej wartości odniesienia 1. Taki układ często wskazuje na ryzyko utraty płynności, nawet jeśli wskaźnik bieżący wygląda jeszcze akceptowalnie.
Stwierdzenie, że "wszystkie wskaźniki są powyżej 1" jest niezgodne z danymi. Ocena "stabilna, bo bieżąca jest powyżej 1" pomija fakt, że bieżąca może być "podbijana" przez zapasy. Z kolei odpowiedź, że "nie można ocenić na podstawie tych wskaźników", jest zbyt kategoryczna: wskaźniki pozwalają na wstępną ocenę, choć pełna diagnoza wymagałaby także innych danych (np. branży, rotacji należności i zapasów, struktury terminów zobowiązań).
