W praktyce magazynowania żywności mrożonej (także w agrobiznesie) czas bezpiecznego i jakościowo akceptowalnego przechowywania zależy od rodzaju produktu oraz od temperatury. Im wyższa (mniej ujemna) temperatura w chłodni, tym szybciej pogarsza się jakość i tym krótszy jest zalecany okres składowania. Dlatego wartości dla -12°C są wyraźnie krótsze niż dla -18°C.
W tym zadaniu podano, że frytki wyprodukowano i zamrożono 1.11.2017 r. oraz że w chłodni panuje stała temperatura -12°C. Dla tego poziomu temperatury w typowych zestawieniach trwałości produktów mrożonych przyjmuje się okres rzędu około 9 miesięcy. Licząc 9 miesięcy od 1 listopada otrzymujemy koniec lipca kolejnego roku, czyli 31.07.2018 r.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 31.03.2018 r. – odpowiadałoby krótszemu okresowi (około 5 miesięcy). Taki termin mógłby dotyczyć innych warunków lub bardziej wrażliwych produktów, ale nie jest zgodny z typowym okresem przyjmowanym w tabelach dla -12°C dla wyrobów ziemniaczanych.
- 30.03.2019 r. – to około 17 miesięcy od daty zamrożenia. Dla -12°C jest to zbyt długi okres; tak długie przechowywanie częściej kojarzy się z niższymi temperaturami (bardziej ujemnymi) lub z innymi grupami produktów.
- 31.07.2019 r. – oznaczałoby około 21 miesięcy przechowywania, co w warunkach -12°C jest nieadekwatne i w praktyce zwiększa ryzyko pogorszenia cech jakościowych (np. smaku, zapachu, tekstury) oraz problemów wynikających z wahań temperatury w rzeczywistym łańcuchu chłodniczym.
Wskazówka egzaminacyjna: w podobnych zadaniach najpierw zwróć uwagę na temperaturę (np. -12°C vs -18°C), a dopiero potem dopasuj właściwy okres z tabeli trwałości. To ogranicza typowy błąd polegający na "zbyt długim" przechowywaniu przeniesionym z warunków głębszego mrożenia.
