W takich zadaniach zawsze sprawdza się dwa niezależne ograniczenia: (1) czy ładunek da się ułożyć w przestrzeni ładunkowej pod względem wymiarów, oraz (2) czy nie zostanie przekroczona ładowność (ograniczenie masowe). Wynik końcowy to mniejsza z wartości wynikających z tych ograniczeń.
1) Sprawdzenie wymiarów (gabarytu)
Ładunek ma wymiary 2,0 m × 1,1 m × 2,2 m, a przestrzeń ładunkowa 13,5 m × 2,4 m × 2,6 m.
Wysokość: 2,2 m mieści się w 2,6 m, więc wysokość nie ogranicza liczby sztuk (przy założeniu jednej warstwy).
Długość: wzdłuż 13,5 m zmieści się tylko całkowita liczba sztuk: 13,5 / 2,0 = 6,75, czyli 6 sztuk.
Szerokość: w poprzek 2,4 m: 2,4 / 1,1 = 2,18, czyli 2 sztuki obok siebie.
Łącznie z gabarytu: 6 × 2 = 12 sztuk.
2) Sprawdzenie masy (ładowności)
Masa jednej sztuki to 1000 kg = 1 t. Gdyby przewieźć 12 sztuk, masa wyniosłaby 12 t, co przekracza ładowność 8 t. Ograniczenie masowe jest więc "węższe".
Maksymalna liczba sztuk z ładowności: 8 t / 1 t na sztukę = 8 sztuk.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "6 sztuk" wynika z policzenia tylko po długości (lub zbyt ostrożnego założenia), ale pomija fakt, że po szerokości mieszczą się dwie sztuki.
- "10 sztuk" ignoruje ograniczenie ładowności: 10 sztuk waży 10 t, a dopuszczalne jest 8 t.
- "12 sztuk" to wynik poprawny wyłącznie dla gabarytu, ale błędny po uwzględnieniu masy (12 t > 8 t).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw policz "ile wejdzie" z wymiarów (zawsze zaokrąglaj w dół), potem policz "ile wolno" z ładowności. Odpowiedź to minimum z tych dwóch wyników.
