KWALIFIKACJA BUD14 + BUD15 - STYCZEŃ 2023

PYTANIE NR 8.
Ile płyt drogowych typu MON, o wymiarach 1,0 × 3,0 m każda, potrzeba do ułożenia jednokierunkowej drogi tymczasowej na terenie budowy przedstawionej na rysunku?
Ilustracja przedstawia schematyczny rysunek planu budowy tymczasowej drogi jednokierunkowej.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Z rysunku wynika, że droga tymczasowa ma 30 m długości i 3 m szerokości, więc jej powierzchnia to 30×3=90 m².
Jedna płyta 1,0×3,0 m ma 3 m², dlatego 90 m² ÷ 3 m² = 30 płyt. Taki układ daje pełne pokrycie jezdni bez luk.

Pełne wyjaśnienie:

Aby policzyć liczbę płyt drogowych potrzebnych do ułożenia drogi tymczasowej, trzeba połączyć odczyt z rysunku z prostą geometrią.

1) Odczyt wymiarów drogi
Z planu sytuacyjnego odczytuje się, że pas opisany jako "droga tymczasowa" ma 30 m długości (wymiar pionowy) oraz 3 m szerokości (jeden z poziomych odcinków wymiarowych odpowiadający pasowi drogi).

2) Pole powierzchni drogi
Droga ma kształt prostokąta, więc:
pole drogi = długość × szerokość = 30 m × 3 m = 90 m².

3) Pole jednej płyty
Płyta MON ma wymiary 1,0 × 3,0 m, zatem:
pole płyty = 1,0 m × 3,0 m = 3 m².

4) Liczba płyt
Dzielimy pole drogi przez pole płyty:
90 m² ÷ 3 m² = 30, czyli potrzeba 30 szt.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "10 szt." zwykle wynika z pomylenia długości drogi z odcinkiem 10 m zaznaczonym w górnym wymiarowaniu, który nie opisuje całej długości pasa drogi.
  • "50 szt." to typowy efekt błędnego przyjęcia innej powierzchni (np. użycie wymiaru 50 m jako długości drogi lub mieszanie wymiarów placu budowy z wymiarami drogi).
  • "90 szt." odpowiadałoby sytuacji, w której ktoś dzieli 90 m² przez 1 m² (ignorując, że płyta ma 3 m²) albo przyjmuje złą orientację/założenia o pokryciu.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw wskaż na rysunku prostokąt, który faktycznie jest drogą, a dopiero potem podstaw wymiary. Na końcu sprawdź sens wyniku: 30 płyt ułożonych co 1 m wzdłuż długości daje dokładnie 30 m drogi.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw oblicz pole drogi: długość × szerokość. Potem oblicz pole jednej płyty (np. 1,0×3,0 m = 3 m²). Na końcu podziel: pole drogi ÷ pole płyty. Wynik zaokrąglaj w górę do pełnych sztuk, bo nie da się ułożyć "części płyty".
Bo długość drogi tymczasowej wynosi 30 m, a liczba 10 na rysunku dotyczy innego odcinka wymiarowego (nie całej drogi). Gdy droga ma 30 m długości i 3 m szerokości, jej pole to 90 m², a płyta 1×3 m ma 3 m², więc potrzeba 90/3 = 30 sztuk.
Trzeba odczytać długość pasa drogi oraz szerokość pasa drogi (czyli wymiary prostokąta oznaczonego jako droga tymczasowa). Wymiary całego placu budowy mogą być większe i nie zawsze są równe wymiarom drogi, więc należy skupić się na pasie drogi.
Tak, jeśli jeden wymiar płyty pokrywa się z szerokością drogi. Wtedy płyty układa się w poprzek drogi i liczy tylko odcinki wzdłuż długości: długość drogi ÷ krótszy bok płyty. W przykładzie szerokość drogi to 3 m, czyli tyle co dłuższy bok płyty, więc liczenie liniowe daje 30 m ÷ 1 m = 30 płyt.
Najczęściej myli się wymiary: bierze się pierwszy napotkany odcinek (np. 10) zamiast wymiaru opisującego całą długość pasa drogi (np. 30). Drugi błąd to odczytanie wymiaru placu budowy zamiast wymiaru drogi. Pomaga wskazanie na rysunku granic drogi i dopiero potem spisanie jej wymiarów.
W praktyce tak się często robi, gdy szerokość drogi wynosi 3 m, ponieważ dłuższy bok płyty (3 m) wtedy dokładnie pokrywa szerokość jezdni i minimalizuje liczbę połączeń w poprzek. Kluczowe na egzaminie jest jednak to, aby układ zapewniał pełne pokrycie wymaganej powierzchni drogi.
Zwykle oznacza to, że przyjmuje się jedną jezdnię o zadanej szerokości (tu 3 m), bez dodatkowego pasa mijanki. W obliczeniach przekłada się to na konkretną szerokość pasa utwardzenia. Nie liczy się podwójnej jezdni, o ile rysunek nie pokazuje dwóch równoległych pasów.
Wykonaj szybki test logiczny: policz, czy płyty "zamykają" wymiary drogi. Jeśli szerokość drogi ma 3 m, jedna płyta 1×3 m pokrywa całą szerokość. Wzdłuż długości 30 m potrzeba więc 30 odcinków po 1 m. To daje intuicyjną kontrolę wyniku 30 sztuk.
Zaokrąglasz w górę zawsze wtedy, gdy z obliczeń wychodzi liczba niecałkowita (np. 30,2). Nawierzchnia musi być wykonana z pełnych elementów, a brakujący fragment powierzchni nadal wymaga kolejnej płyty lub docięcia (którego zwykle nie zakłada się w takich zadaniach). W tym przykładzie wynik jest całkowity.
Ćwicz schemat: odczyt wymiarów → pole → pole elementu → podział. Rozwiązuj zadania z rysunków sytuacyjnych, zwracając uwagę na to, które wymiary dotyczą drogi, a które całego terenu. Trenuj też kontrolę sensu wyniku (czy liczba sztuk pasuje do długości i szerokości utwardzenia).
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 46% zdających egzamin. trudne

Eksperci podkreślają: "Z rysunku wynika, że droga tymczasowa ma 30 m długości i 3 m szerokości, więc jej powierzchnia to 30×3=90 m².Jedna płyta 1,0×3,0 m ma 3 m², dlatego 90 m² ÷ 3 m² = 30 płyt."

Materiały:

  • Podręczniki/zeszyty ćwiczeń z czytania rysunku technicznego budowlanego (rzuty, wymiarowanie)
  • Materiały szkolne z podstaw geometrii w zastosowaniach budowlanych (pola figur)
  • Instrukcje/opracowania branżowe dot. dróg tymczasowych i utwardzeń na budowie (ujęcie ogólne)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego