W tym fragmencie kodu ustawiono k:=5 oraz iloczyn:=1. Następnie użyto pętli for w wariancie malejącym: for n:=10 downto k do. Słowo kluczowe downto oznacza, że zmienna sterująca n będzie przyjmować kolejne wartości, zmniejszając się o 1 w każdej iteracji, aż do osiągnięcia wartości końcowej.
Kluczowa własność tej konstrukcji to zakres domknięty: wykonywanie pętli obejmuje zarówno wartość startową (10), jak i końcową (k, czyli 5). Zatem kolejno otrzymujemy:
- n = 10
- n = 9
- n = 8
- n = 7
- n = 6
- n = 5
To daje łącznie 6 iteracji. W każdej iteracji wykonywana jest instrukcja iloczyn:=iloczyn*n. Ponieważ w tej instrukcji występuje dokładnie jedna operacja mnożenia (iloczyn razy n), liczba wykonań mnożenia jest równa liczbie iteracji pętli, czyli 6.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Odpowiedź "5" zwykle wynika z pominięcia domknięcia zakresu (policzenia tylko różnicy 10−5). Odpowiedź "3" nie odpowiada żadnemu poprawnemu zliczaniu zakresu i może wynikać z przypadkowego skrótu myślowego lub pomylenia z innym zadaniem. Odpowiedź "10" bywa skutkiem błędnego założenia, że skoro start jest równy 10, to pętla zawsze wykona się 10 razy, co nie jest prawdą — o liczbie iteracji decydują oba końce zakresu.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pętli downto zawsze wypisz 2–3 pierwsze wartości (10, 9, 8…) i sprawdź, czy końcówka (…6, 5) jest również liczona. To szybko zabezpiecza przed typowym błędem "bez +1".
