KWALIFIKACJA ROL4 + ROL5 - CZERWIEC 2011

PYTANIE NR 26.
Ile wyniesie koszt wytworzenia 1 kg kiełbasy żywieckiej przy wielkości produkcji 500 kg, jeżeli:
- koszt zmienny jednostkowy wynosi 7 zł/kg,
- koszty stałe wynoszą 2 000 zł?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Koszt jednostkowy wytworzenia to koszt zmienny na 1 kg powiększony o część kosztów stałych przypadającą na 1 kg produkcji. Dla 500 kg: 2000 zł / 500 kg = 4 zł/kg, więc 7 zł/kg + 4 zł/kg = 11 zł/kg. Pozostałe propozycje pomijają koszty stałe lub błędnie je rozliczają.

Pełne wyjaśnienie:

W kalkulacji kosztu wytworzenia dla danej partii produkcyjnej łączymy dwa typy kosztów:

  • koszt zmienny jednostkowy – rośnie proporcjonalnie do liczby wytworzonych kilogramów (tu: 7 zł na każdy 1 kg),
  • koszty stałe – w krótkim okresie nie zależą od wielkości produkcji (tu: 2000 zł dla całej partii), ale w koszcie jednostkowym trzeba je rozliczyć na każdą jednostkę produktu.

Dlatego średni koszt jednostkowy obliczamy wzorem:

kj = kz + (Ks / q)

gdzie: kj – koszt jednostkowy, kz – koszt zmienny jednostkowy, Ks – koszty stałe łącznie, q – wielkość produkcji.

Krok 1: rozliczenie kosztów stałych na 1 kg:
2000 zł / 500 kg = 4 zł/kg.

Krok 2: dodanie kosztu zmiennego jednostkowego:
7 zł/kg + 4 zł/kg = 11 zł/kg.

Odpowiedź "11 zł/kg" jest poprawna, bo uwzględnia oba składniki: zmienny i stały (przeliczony na jednostkę).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "7 zł/kg" wynika z pominięcia kosztów stałych, czyli traktowania ich tak, jakby nie wpływały na koszt wytworzenia w tej partii.
  • "4 zł/kg" to sam koszt stały przeliczony na 1 kg; błąd polega na nieuwzględnieniu kosztu zmiennego.
  • "500 zł/kg" sugeruje pomylenie działań (np. podzielenie 2000 przez 4 lub inne niepoprawne przekształcenie) i jest skrajnie nieadekwatne do danych.

W praktyce (np. w małym przetwórstwie rolno-spożywczym) taka kalkulacja pomaga określić, jak zmiana wielkości partii wpływa na koszt jednostkowy: im większa produkcja, tym mniejszy udział kosztów stałych na 1 kg.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Stosuje się wzór: koszt jednostkowy = koszt zmienny jednostkowy + (koszty stałe / wielkość produkcji). Najpierw przelicz koszty stałe na 1 sztukę lub 1 kg, a potem dodaj koszt zmienny przypadający na jednostkę produktu.
Koszty stałe dotyczą całej partii (np. czynsz, stałe wynagrodzenia, utrzymanie linii). Żeby policzyć koszt na 1 kg, trzeba rozłożyć je na wszystkie wyprodukowane kilogramy. Im większa partia, tym mniejszy udział kosztów stałych w koszcie jednostkowym.
To koszt, który przypada na 1 kg produktu i rośnie proporcjonalnie do produkcji. W przetwórstwie może obejmować np. surowiec, przyprawy, opakowanie, energię technologiczną lub robociznę akordową, jeśli zależy od ilości wytworzonej.
To koszty ponoszone niezależnie od tego, czy w danym okresie wytworzysz 100 kg czy 500 kg. Przykładowo: dzierżawa, część wynagrodzeń, amortyzacja, stałe opłaty administracyjne. W kalkulacji jednostkowej trzeba je przeliczyć na 1 kg.
Dzielisz koszty stałe całej partii przez liczbę kilogramów: 2000 zł / 500 kg = 4 zł/kg. To jest część kosztów stałych przypadająca na 1 kg. Potem dodajesz koszt zmienny jednostkowy, aby uzyskać pełny koszt wytworzenia 1 kg.
Bo 7 zł/kg to podany koszt zmienny jednostkowy i łatwo "zakotwiczyć" się na tej liczbie. Jednak w koszcie wytworzenia trzeba uwzględnić też koszty stałe partii. Pominięcie ich zaniża wynik i może prowadzić do ustalenia zbyt niskiej ceny sprzedaży.
Nie zawsze, ale często spada udział kosztów stałych na 1 kg, bo dzielisz je na więcej jednostek. Jeśli koszt zmienny jednostkowy pozostaje taki sam, to koszt jednostkowy maleje. Może jednak wzrosnąć, gdy rosną koszty zmienne (np. droższy surowiec, nadgodziny).
Najczęściej: (1) nieuwzględnienie kosztów stałych, (2) policzenie tylko kosztu stałego na 1 kg i pominięcie kosztu zmiennego, (3) odwrócenie dzielenia (np. 500/2000), (4) zgubienie jednostek zł/kg i mieszanie kosztu całkowitego z jednostkowym.
Pozwala ocenić opłacalność i ustalić minimalną cenę sprzedaży, planować marżę oraz porównywać warianty produkcji. W agrobiznesie pomaga też podejmować decyzje o wielkości partii, wykorzystaniu mocy przerobowych i kontroli kosztów w przetwórstwie.
Ćwicz schemat: (koszty stałe / ilość) + koszt zmienny jednostkowy, zawsze pilnując jednostek. Rozwiązuj krótkie zadania dla różnych partii (np. 100, 500, 1000 kg), zapisuj dane w tabeli i sprawdzaj, czy wynik ma sens ekonomiczny (czy nie jest skrajnie duży).
info

Statystycznie 66% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Eksperci podkreślają: "Koszt jednostkowy wytworzenia to koszt zmienny na 1 kg powiększony o część kosztów stałych przypadającą na 1 kg produkcji."

Źródła:

  • Wikipedia (PL): "Koszty stałe" — definicja i cechy kosztów stałych, https://pl.wikipedia.org/wiki/Koszty_sta%C5%82e (dostęp: 2026-03-01)
  • Wikipedia (PL): "Koszty zmienne" — definicja kosztów zależnych od wielkości produkcji, https://pl.wikipedia.org/wiki/Koszty_zmienne (dostęp: 2026-03-01)
  • Wikipedia (PL): "Koszt jednostkowy" — pojęcie kosztu na jednostkę produktu, https://pl.wikipedia.org/wiki/Koszt_jednostkowy (dostęp: 2026-03-01)

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z rachunku kosztów i kalkulacji jednostkowej (kz + Ks/q)
  • Zadania treningowe z kalkulacji kosztu wytworzenia dla różnych wielkości partii
  • Notatki z ekonomiki i organizacji przedsiębiorstwa w agrobiznesie (koszty stałe vs zmienne)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego