Dynamika sygnału z przetwornika A/C w ujęciu teoretycznym wiąże się z szumem kwantyzacji. Im więcej bitów ma przetwornik, tym drobniejszy krok kwantyzacji, a więc tym niższy (względem sygnału) jest szum wynikający z samej kwantyzacji.
W praktyce egzaminacyjnej często stosuje się regułę przybliżoną: około 6 dB na 1 bit. Oznacza to, że zwiększenie rozdzielczości o 1 bit podnosi teoretyczny zakres dynamiki o ok. 6 dB.
Dla 24-bitowego przetwornika otrzymujemy więc:
24 × 6 dB ≈ 144 dB
To uzasadnia odpowiedź "144 dB".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "96 dB" to typowa wartość kojarzona z 16 bitami (16 × 6 dB ≈ 96 dB), więc jest zbyt mała dla 24 bitów.
- "48 dB" odpowiadałoby bardzo niskiej rozdzielczości (około 8 bitów w przybliżeniu 8 × 6 dB), więc nie opisuje toru 24-bitowego.
- "192 dB" jest zawyżone w tym modelu; dawałoby 32 bity przy regule 6 dB/bit (32 × 6 dB ≈ 192 dB).
Warto też pamiętać o dwóch ważnych doprecyzowaniach praktycznych: (1) w literaturze spotyka się dokładniejszy wzór na teoretyczny SNR pełnej skali, który zawiera składnik stały (ok. 1,76 dB), oraz (2) rzeczywiste urządzenia mają dynamikę ograniczoną przez analogowy tor wejściowy, jitter i szumy własne, więc realne wartości mogą być niższe od ideału.
