Testy biologiczne (wskaźniki biologiczne) służą do potwierdzenia skuteczności procesu sterylizacji parowej. Zawierają żywe formy przetrwalnikowe (spory) drobnoustrojów o wysokiej oporności na warunki procesu, dzięki czemu ich inaktywacja jest silnym dowodem prawidłowo przeprowadzonej sterylizacji.
W małych autoklawach stomatologicznych o pojemności komory poniżej 20 litrów przyjmuje się, że do kontroli biologicznej zakłada się dwa testy biologiczne. Kluczowe jest ich rozmieszczenie: nie powinny leżeć obok siebie, tylko w miejscach, gdzie para może docierać trudniej (np. jeden w głębi komory, drugi w okolicy drzwi/dolnej półki). Dzięki temu kontrola obejmuje różne strefy komory.
Pozostałe podane liczby (4, 6, 8) nie są typowym wymaganiem dla autoklawów < 20 l. Zawyżanie liczby testów często wynika z intuicji "im więcej, tym pewniej", jednak w praktyce liczy się zgodność z zaleceniami/normami i poprawne umieszczenie wskaźników. Dodatkowo częstym błędem jest mylenie testów biologicznych z chemicznymi (np. paskami w pakietach) – to różne narzędzia kontroli i mają inne zastosowania.
Po cyklu testy kieruje się do inkubacji (zwykle wraz z próbą kontrolną niepoddawaną sterylizacji), a wyniki należy dokumentować i archiwizować jako element nadzoru nad sterylizacją w gabinecie.
