Współczynnik wykorzystania strefy składowania informuje, jaka część dostępnej pojemności (tu: wyrażonej w m3) jest przeciętnie zajęta przez składowany ładunek. Jest to typowy wskaźnik stosowany w magazynowaniu do oceny "zajętości" strefy składowej.
Krok 1: wyznaczenie pojemności strefy składowania
Całkowita przestrzeń magazynu wynosi 8 760 m3, a strefa składowania stanowi 75% całości. Zatem objętość strefy składowania to:
8 760 m3 × 75% = 8 760 × 0,75 = 6 570 m3.
Krok 2: obliczenie wykorzystania
Przeciętny składowany ładunek ma objętość 5 256 m3. Wykorzystanie strefy składowania liczymy jako iloraz:
5 256 / 6 570 = 0,8, czyli 80%.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- 60% mogłoby wyjść, gdyby omyłkowo przyjąć inny mianownik (np. błędnie policzoną strefę) albo zaokrąglać w niewłaściwym momencie.
- 75% to typowa pułapka: przepisanie udziału strefy składowania w całości magazynu jako wyniku, bez wykonania drugiego kroku (porównania ładunku do strefy).
- 40% mogłoby być skutkiem podwójnego "dzielenia przez procent" lub błędnego rozumienia, że ładunek zajmuje tylko część z części, bez poprawnego policzenia relacji.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw wyznacz "bazę" (tu: 75% z całej kubatury), dopiero potem licz udział ładunku w tej bazie. To minimalizuje ryzyko pomylenia mianownika.
