W pytaniu chodzi o średnioroczną energię promieniowania słonecznego wyrażoną w kWh/m2, czyli o to, ile energii słonecznej w ciągu roku "dociera" na jednostkę powierzchni. To wielkość praktycznie używana przy wstępnych szacunkach uzysku energii z instalacji solarnych (w tym kolektorów słonecznych), zanim uwzględni się szczegóły konstrukcji, nachylenia, zacienienia i sprawności.
Odpowiedź "900 - 1100 kWh/m2" jest poprawna jako typowy, uśredniony zakres dla warunków Polski. Takie wartości pozwalają w prosty sposób ocenić, czy planowana powierzchnia kolektorów ma szansę pokryć część zapotrzebowania na ciepło (np. do c.w.u.), pamiętając, że kolektor nie zamienia 100% tej energii na użyteczne ciepło.
- Odpowiedź "500 - 600 kWh/m2" jest zwykle zaniżona dla rocznej energii promieniowania w Polsce; może wynikać z pomylenia różnych wskaźników (np. niektórych danych sezonowych albo innych definicji) lub z błędu intuicyjnego "w Polsce jest mało słońca".
- Odpowiedź "1200 - 1300 kWh/m2" sugeruje poziom typowy raczej dla bardziej korzystnych warunków nasłonecznienia niż przeciętne w Polsce (np. cieplejsze i jaśniejsze regiony Europy).
- Odpowiedź "1400 - 1500 kWh/m2" jest jeszcze wyższa i w realiach Polski jest na ogół mało prawdopodobna jako wartość średnioroczna dla całego kraju; częściej spotyka się ją w obszarach o znacznie większym zasobie promieniowania.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na jednostki. "kWh/m2" to energia w skali roku na powierzchnię, a nie liczba godzin usłonecznienia. W praktyce projektowej dopiero po ustaleniu tej wielkości przechodzi się do oceny uzysku użytecznego, uwzględniając sprawność kolektora, straty instalacji i warunki montażu.
