KWALIFIKACJA MEC9 - PAŹDZIERNIK 2013

PYTANIE NR 7.
Ile wynosi stała sprężyny zastępczej układu przedstawionego na rysunku, jeżeli c1=3000 N/cm, c2=1000 N/cm?
Ilustracja przedstawia schemat układu mechanicznego składającego się z dwóch sprężyn i masy.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Stała sprężyny zastępczej zależy od sposobu połączenia sprężyn.
Jeśli sprężyny pracują równolegle, ich sztywności się sumują: c = c1 + c2 = 3000 + 1000 = 4000 N/cm. Dla połączenia szeregowego należałoby użyć zależności odwrotności.

Pełne wyjaśnienie:

Stała sprężyny (sztywność) c opisuje zależność między siłą a ugięciem w zakresie sprężystym: im większa wartość c, tym mniejsze ugięcie przy tej samej sile. W zadaniach z "sprężyną zastępczą" chodzi o zastąpienie całego układu jedną sprężyną, która daje takie samo ugięcie jak układ.

Kluczowe jest rozpoznanie połączenia z rysunku:

  • Połączenie równoległe (sprężyny obciążone tą samą siłą rozdzieloną między sprężyny, a ugięcie jest takie samo dla obu): sztywności się dodają, czyli c = c1 + c2. Wtedy dla c1 = 3000 N/cm i c2 = 1000 N/cm otrzymujemy c = 4000 N/cm.
  • Połączenie szeregowe (sprężyny przenoszą tę samą siłę, a ugięcia się sumują): dodają się odwrotności, czyli 1/c = 1/c1 + 1/c2. Dla podanych wartości dałoby to wynik mniejszy od mniejszej sztywności, więc nie pasowałby do 4000 N/cm.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne w typowym układzie równoległym? Wartość 1500 N/cm odpowiadałaby raczej przypadkowi szeregowemu (lub innemu schematowi), 3000 N/cm i 1000 N/cm oznaczają pozostawienie tylko jednej sprężyny, czyli pominięcie wpływu drugiej. Na egzaminie zawsze upewnij się, czy układ ma wspólne ugięcie (równolegle) czy wspólną siłę (szeregowo), a na końcu sprawdź "test zdrowego rozsądku": w równoległym c powinno być większe od każdej składowej, a w szeregowym mniejsze od najmniejszej.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Stała sprężyny (sztywność) mówi, jak duża siła jest potrzebna do uzyskania danego ugięcia w zakresie sprężystym. Jednostka typu N/cm oznacza: ile niutonów siły przypada na 1 cm ugięcia. Im większa stała, tym "twardsza" sprężyna.
W połączeniu szeregowym sprężyny są ustawione jedna za drugą wzdłuż tej samej osi działania siły. Tę samą siłę przenosi każda sprężyna, a całkowite ugięcie jest sumą ugięć poszczególnych sprężyn.
W połączeniu równoległym sprężyny pracują "obok siebie" między tymi samymi dwoma elementami (np. dwiema płytami). Ugięcie obu sprężyn jest takie samo, a siła całkowita rozdziela się na sprężyny.
Dla połączenia równoległego sztywności się sumują: c = c1 + c2 + .... To wynika z tego, że ugięcie jest wspólne, a siły się dodają. Wynik jest większy od każdej pojedynczej sztywności.
Dla połączenia szeregowego sumują się odwrotności: 1/c = 1/c1 + 1/c2 + .... Tu siła jest wspólna, a ugięcia się dodają. Wynik jest mniejszy od najmniejszej sztywności w szeregu.
Bo przy tym samym ugięciu każda sprężyna "dokłada" część siły. Całkowita siła jest sumą sił ze sprężyn, więc układ staje się sztywniejszy. Intuicyjnie: dwie sprężyny obok siebie trudniej ugiąć niż jedną.
Bo całkowite ugięcie to suma ugięć każdej sprężyny. Dla tej samej siły układ ugina się bardziej niż pojedyncza sprężyna, więc efektywna sztywność spada. To podobne do wydłużenia "dłuższej" sprężyny złożonej z kilku.
Tak, ale tylko przy połączeniu szeregowym. W szeregu stała zastępcza jest zawsze mniejsza od najmniejszej składowej. W połączeniu równoległym jest odwrotnie: stała zastępcza jest większa od każdej ze sprężyn osobno.
Najczęstsze błędy to: pomylenie wzorów dla szeregu i równoległego, nieuwzględnienie jednej sprężyny (wybranie c1 lub c2), oraz brak kontroli sensu wyniku (czy ma być większy czy mniejszy). Pomaga krótka kontrola "większe w równoległym, mniejsze w szeregowym".
Zrób test logiczny: dla równoległego wynik musi być większy niż największa składowa, a dla szeregowego mniejszy niż najmniejsza składowa. Dodatkowo sprawdź jednostki i rząd wielkości. Taka kontrola często wyłapuje pomyłkę we wzorze.
info

Statystycznie 62% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Źródła:

  • Hibbeler R.C., "Mechanika inżynierska: Statyka" (wydania polskie), rozdziały o sprężynach i modelach elementów sprężystych
  • Halliday D., Resnick R., Walker J., "Podstawy fizyki", tom dotyczący mechaniki, dział: sprężystość i prawo Hooke’a
  • Beer F.P., Johnston E.R., "Mechanika dla inżynierów: Statyka" (wydania polskie), zagadnienia: elementy sprężyste i ugięcia

Materiały:

  • Rozdziały z mechaniki o prawie Hooke’a i układach sprężyn (ćwiczenia rachunkowe)
  • Zbiory zadań z podstaw mechaniki technicznej (połączenia sprężyn, układy podatne)
  • Notatki/ściągi: tabela wzorów dla połączeń szeregowych i równoległych + przykłady jednostek

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego