Moment siły względem punktu A opisuje "tendencję" siły do obrotu elementu wokół tego punktu. W statyce dla każdej siły wyznacza się osobno jej moment:
M = F · r, gdzie:
- F – wartość siły (w niutonach, N),
- r – ramię siły, czyli odległość prostopadła od punktu A do linii działania siły (w metrach, m).
Następnie liczy się sumę algebraiczną momentów względem punktu A, czyli dodaje się momenty zgodne z przyjętym zwrotem i odejmuje momenty przeciwnie skierowane. Najczęściej przyjmuje się konwencję: obrót przeciwny do ruchu wskazówek zegara jako dodatni, a zgodny jako ujemny (albo odwrotnie) – ważna jest konsekwencja.
Odpowiedź "400 Nm" oznacza, że po zsumowaniu wszystkich składowych momentów (z uwzględnieniem znaków) otrzymuje się wypadkowy moment o tej wartości. To jest typowy wynik dla zadania z dźwignią/ramieniem, gdzie część sił "pomaga" obrotowi w jedną stronę, a część działa przeciwnie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "175 Nm", "225 Nm", "125 Nm" to wartości, które często powstają, gdy: (1) pominie się jedną z sił, (2) przyjmie się niewłaściwe ramię (np. odległość nieprostopadłą), albo (3) zsumuje się momenty jako wartości bezwzględne bez odejmowania momentów o przeciwnym zwrocie.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw ustal zwrot dodatni momentów, potem dla każdej siły policz osobno F·r (z jednostkami), wpisz znak i dopiero na końcu wykonaj jedno sumowanie. To ogranicza typowe pomyłki rachunkowe i "gubienie" składników.
