Azymut geodezyjny A12-13 opisuje kierunek od punktu 12 do punktu 13 w układzie 0–400g (gdzie 400g = pełny obrót). W zadaniach opartych o szkic azymut wyznacza się zwykle na jeden z typowych sposobów:
- z przyrostów współrzędnych (ΔX, ΔY) między punktami 12 i 13,
- z kątów i znanego kierunku odniesienia (np. kierunku osnowy, orientacji stanowiska),
- z kombinacji danych geometrycznych pokazanych na szkicu.
Kluczowe są dwa elementy kontroli poprawności wyniku:
- Zakres: azymut powinien być podany w przedziale 0–400g (po ewentualnym sprowadzeniu).
- Zwrot: A12-13 dotyczy kierunku 12→13. Odwrotny kierunek A13-12 różni się o 200g (modulo 400g).
Odpowiedź "A12-13 = 110,7140g" jest poprawna, ponieważ odpowiada azymutowi wyliczonemu z danych szkicu dla zwrotu 12→13 i po uwzględnieniu właściwej ćwiartki daje wartość zgodną z geometrią przebiegu linii.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- Wartość "68,8250g" typowo wskazuje na błąd w analizie ćwiartki albo użycie niepełnej poprawki (np. wzięcie samego kąta ostrego z funkcji arctan bez sprawdzenia znaków przyrostów).
- Wartość "268,8250g" wygląda jak wynik po dodaniu 200g do 68,8250g, co jest charakterystyczne dla błędnego odwrócenia kierunku (zamiana 12→13 na 13→12) albo dla korekty kwadrantu zastosowanej do niewłaściwej wartości bazowej.
- Wartość "310,7140g" jest przesunięta o 200g względem 110,7140g, co odpowiadałoby raczej azymutowi kierunku przeciwnego (13→12) lub pomyleniu zwrotu linii.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu zawsze wykonaj kontrolę: (1) czy wynik jest w 0–400g, (2) czy na szkicu punkt 13 leży "w tę stronę" od punktu 12, oraz (3) czy odwrócenie kierunku zmieniałoby azymut dokładnie o 200g.
