Wartość energetyczna (kaloryczność) produktu wynika z energii dostarczanej przez makroskładniki. W standardowych obliczeniach dietetycznych i gastronomicznych przyjmuje się przeliczniki:
- białko: 4 kcal w 1 g,
- węglowodany przyswajalne: 4 kcal w 1 g,
- tłuszcz: 9 kcal w 1 g.
W zadaniu podano zawartość w 100 g pizzy: 13 g białka, 13 g tłuszczu, 32 g węglowodanów. Liczymy energię z każdego składnika osobno:
- Białko: 13 g × 4 kcal/g = 52 kcal
- Węglowodany: 32 g × 4 kcal/g = 128 kcal
- Tłuszcz: 13 g × 9 kcal/g = 117 kcal
Następnie sumujemy energie cząstkowe: 52 + 128 + 117 = 297 kcal. Taki wynik jest logiczny także "kontrolnie": duży udział tłuszczu (9 kcal/g) mocno podnosi kaloryczność, więc odpowiedzi zbyt niskie zwykle wynikają z użycia 4 kcal/g dla tłuszczu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 232 kcal – typowy skutek zaniżenia energii z tłuszczu lub pominięcia jednego składnika w sumie.
- 362 kcal – wskazuje na przeszacowanie (np. użycie zbyt dużego przelicznika dla białka/węglowodanów albo błąd w mnożeniu).
- 457 kcal – bardzo wysokie przeszacowanie, często wynik pomylenia jednostek albo zastosowania nieprawidłowych współczynników dla wszystkich makroskładników.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj trzy działania (dla białka, tłuszczu, węglowodanów) i dopiero na końcu wykonuj jedno dodawanie – zmniejsza to ryzyko pominięcia składnika.