W zadaniach żywieniowych bardzo często podaje się zawartość składnika (np. błonnika) w 100 g produktu. Aby obliczyć, ile tego składnika dostarczy porcja o innej masie, stosuje się proporcję: jeśli masa porcji jest większa, to przy stałym składzie rośnie też ilość składnika.
Tutaj dane są proste:
- 100 g fasolki po bretońsku → 3,10 g błonnika
- 300 g fasolki po bretońsku → ? g błonnika
Porcja 300 g jest trzykrotnością 100 g, więc mnożymy zawartość błonnika przez 3:
3,10 g × 3 = 9,30 g
Dlatego odpowiedź "9,30 g błonnika." jest poprawna.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne:
- "3,10 g błonnika." – to wartość dla 100 g, czyli brak przeliczenia na większą porcję (typowy błąd zakotwiczenia w liczbie z treści).
- "6,20 g błonnika." – odpowiadałoby porcji 200 g (2 × 100 g), czyli zastosowano niewłaściwy mnożnik.
- "1,04 g błonnika." – taki wynik pojawia się, gdy ktoś błędnie dzieli 3,10 przez 3 (traktując zależność jako odwrotną), co jest sprzeczne z intuicją: większa porcja nie może zawierać mniej błonnika przy niezmienionym składzie.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze porównaj masę porcji do 100 g (tu: 300/100 = 3). Jeśli współczynnik jest większy od 1, wówczas wynik powinien być większy niż wartość "na 100 g".
