Wartość energetyczna (kaloryczność) potrawy to suma energii pochodzącej ze składników odżywczych obliczona ze współczynników przeliczeniowych. W praktyce gastronomicznej stosuje się przeliczniki wskazane w przepisach UE: białko 4 kcal/g, tłuszcz 9 kcal/g, węglowodany 4 kcal/g oraz błonnik 2 kcal/g.
Kluczowe jest to, że w zadaniu podano węglowodany ogółem, a w nich zawiera się błonnik. Ponieważ błonnik ma niższy współczynnik (2 zamiast 4), trzeba go policzyć osobno:
- Białko: 4 g × 4 kcal/g = 16 kcal
- Tłuszcz: 14 g × 9 kcal/g = 126 kcal
- Węglowodany przyswajalne: (24 g − 2 g błonnika) = 22 g; 22 g × 4 kcal/g = 88 kcal
- Błonnik: 2 g × 2 kcal/g = 4 kcal
Suma: 16 + 126 + 88 + 4 = 234 kcal, więc poprawna jest odpowiedź "234 kcal".
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne? "242 kcal" najczęściej wynika z pomyłki w rozdzieleniu węglowodanów (np. przyjęcia innej masy węglowodanów przyswajalnych) lub błędu rachunkowego. "238 kcal" może wynikać z częściowego pominięcia błonnika albo z błędnego zaokrąglania w trakcie obliczeń. "244 kcal" zwykle jest efektem potraktowania większej części węglowodanów jak przyswajalnych albo pomyłki w mnożeniu (np. 14×9).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "w tym … g błonnika", zawsze wykonaj krok: węglowodany przyswajalne = węglowodany ogółem − błonnik, a błonnik dodaj osobno z przelicznikiem 2 kcal/g.
