KWALIFIKACJA LES2 - CZERWIEC 2023 (test 2)

PYTANIE NR 14.
Ile wynosi wskaźnik zadrzewienia 115-letniego drzewostanu świerkowego (świerka istebniańskiego) I klasy bonitacji, który osiągnął miąższość 1042 m3/ha?
Ilustracja przedstawia fragment instrukcji urządzania lasu, dotyczący wskaźnika zadrzewienia drzewostanu świerkowego.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wskaźnik zadrzewienia wyznacza się przez odniesienie miąższości rzeczywistej drzewostanu do miąższości wzorcowej (dla zadrzewienia 1,0) odczytanej z tablic zasobności dla danego gatunku, wieku i bonitacji. Dla podanych danych relacja ta odpowiada wartości 1,3, czyli zasobności większej od wzorcowej.

Pełne wyjaśnienie:

Wskaźnik zadrzewienia jest w praktyce urządzania lasu miarą względnego zagęszczenia/zasobności drzewostanu. Najczęściej interpretuje się go jako stosunek:

  • miąższości rzeczywistej drzewostanu (podanej w zadaniu w m3/ha)
  • do miąższości wzorcowej (odczytywanej z tablic zasobności dla zadrzewienia 1,0) dla tego samego gatunku, wieku i bonitacji.

W zadaniu podano jednoznacznie parametry, które są potrzebne do sięgnięcia do tablic: gatunek (świerk, odmiana istebniańska), wiek 115 lat oraz I klasa bonitacji. Następnie wykorzystuje się miąższość 1042 m3/ha, aby porównać ją z wartością wzorcową z tablic. Wynik porównania (iloraz) daje wskaźnik zadrzewienia.

Odpowiedź "1,3" oznacza, że drzewostan ma miąższość wyraźnie większą niż wzorcowa dla zadrzewienia 1,0 (czyli jest "gęstszy/zasobniejszy" od modelowego w danej klasie bonitacji i wieku).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wartości "1,0", "1,1", "1,2" odpowiadałyby sytuacji, w której miąższość rzeczywista jest równa lub tylko nieznacznie wyższa od miąższości wzorcowej. W tym zadaniu podana miąższość 1042 m3/ha wskazuje na relację większą, dlatego poprawny jest wskaźnik 1,3.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się wskaźnik zadrzewienia, zawsze sprawdź, czy masz komplet danych do wejścia w tablice (gatunek, wiek, bonitacja) i pamiętaj, że jest to wskaźnik względny, a nie "procent koron" ani liczba drzew na hektar.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Wskaźnik zadrzewienia to miara względnego zagęszczenia/zasobności drzewostanu. Najczęściej rozumie się go jako stosunek miąższości rzeczywistej do miąższości wzorcowej odczytanej z tablic zasobności dla tego samego gatunku, wieku i bonitacji. Wartość > 1 oznacza drzewostan zasobniejszy od wzorcowego.
Najpierw z tablic zasobności odczytuje się miąższość wzorcową dla zadrzewienia 1,0 (dla gatunku, wieku i bonitacji). Następnie dzieli się miąższość rzeczywistą z zadania przez tę wartość wzorcową. Otrzymany iloraz to wskaźnik zadrzewienia.
Wiek i bonitacja wyznaczają, jakiej miąższości należy oczekiwać w drzewostanie wzorcowym (zadrzewienie 1,0). Bez tych danych nie da się dobrać właściwego wiersza/kolumny w tablicach zasobności. To właśnie porównanie do wzorca dla danego wieku i bonitacji daje poprawny wskaźnik.
Nie. 1,0 oznacza zgodność z wartością wzorcową z tablic (stan odniesienia), ale "dobroć" zależy od celu hodowlanego, stabilności i jakości drzew. Zbyt wysokie zadrzewienie może zwiększać konkurencję i ryzyko szkód, a zbyt niskie może obniżać produkcyjność i jakość.
Wartość większa od 1 oznacza, że miąższość rzeczywista jest większa niż miąższość wzorcowa dla zadrzewienia 1,0. Praktycznie interpretuje się to jako drzewostan bardziej zasobny/gęstszy od modelowego dla danego wieku, gatunku i bonitacji. Wymaga to oceny, czy zagęszczenie jest pożądane.
Zazwyczaj wykorzystuje się tablice zasobności i przyrostu (dla określonych gatunków i klas bonitacji). Kluczowe jest, aby na egzaminie i na zajęciach stosować ten sam zestaw tablic, bo różne opracowania mogą dawać inne wartości wzorcowe. Warto wcześniej ustalić, z jakich tablic korzysta ośrodek.
Z reguły nie w sposób pewny. Wskaźnik zadrzewienia jest liczony względem wartości wzorcowej, a ta pochodzi z tablic (zależnych od gatunku, wieku i bonitacji). Bez tej wartości można co najwyżej zgadywać. Na egzaminie pytania tego typu sprawdzają umiejętność pracy z tablicami.
Najczęściej: (1) mylenie wskaźnika zadrzewienia z procentem pokrycia koron, (2) pomijanie bonitacji i odczyt z niewłaściwej tabeli, (3) użycie danych dla innego gatunku lub wieku, (4) odczyt miąższości z innej jednostki lub dla innego poziomu odniesienia niż 1,0.
Stosuje się go m.in. w ocenie potrzeby trzebieży, w analizie zasobności i stabilności drzewostanów oraz przy opisie taksacyjnym w urządzaniu lasu. Pomaga porównywać drzewostany o podobnym wieku i bonitacji oraz wskazuje, czy zagęszczenie odbiega od wartości typowych.
Zadrzewienie (wskaźnik) odnosi się do porównania zasobności/miąższości do wzorca z tablic i jest wielkością względną. Zagęszczenie częściej rozumie się jako liczbę drzew na hektar lub stopień zwarcia. W praktyce terminy bywają mylone, dlatego w zadaniach kluczowe jest, czy mowa o wskaźniku z tablic.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 57% zdających egzamin. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że dla podanych danych relacja ta odpowiada wartości 1,3, czyli zasobności większej od wzorcowej.

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z urządzania lasu omawiające wskaźnik zadrzewienia oraz tablice zasobności
  • Instrukcje dydaktyczne szkoły/CKZ dotyczące tego, z jakich tablic zasobności korzysta się na zajęciach
  • Zestawy zadań z taksacji leśnej i ćwiczenia z odczytu wartości z tablic (wiek–bonitacja–gatunek)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego