W tego typu zadaniach kluczowe jest rozpoznanie, że nie liczy się miąższości "z geometrii", tylko korzysta z tablic miąższości (lub zestawień miąższości) dla określonego gatunku i sortymentu. Dane wejściowe to: drewno jodłowe, klasa/sortyment S3b, średnica znamionowa 10–11 cm oraz liczba sztuk 300.
Poprawna procedura jest następująca:
- W tablicy wybierz gatunek: jodła.
- Wybierz odpowiedni dział dla sortymentu: S3b.
- Odczytaj miąższość przypisaną do przedziału średnic 10–11 cm (zgodnie z tym, jak tablica definiuje średnicę znamionową).
- Sprawdź, czy wartość dotyczy 1 sztuki (najczęściej tak w zadaniach "na sztuki").
- Pomnóż miąższość jednostkową przez 300, aby otrzymać miąższość całej partii w m3.
Odpowiedź 13,2 m3 jest zgodna z takim schematem: oznacza to miąższość jednostkową rzędu 0,044 m3 na sztukę (13,2 ÷ 300). To jest typowy sposób weryfikacji, czy wynik ma sens: wynik całkowity musi rosnąć liniowo z liczbą sztuk.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- 6,6 m3 odpowiadałoby sytuacji, w której omyłkowo przyjęto o połowę mniejszą liczbę sztuk (np. 150) albo użyto innej rubryki/kolumny w tablicy.
- 4,4 m3 to typowy skutek odczytu wartości dla innego sortymentu albo dla mniejszej średnicy; bywa też efektem pomylenia jednostek lub nieuwzględnienia, że chodzi o 300 sztuk.
- 18,0 m3 sugeruje zawyżenie miąższości jednostkowej, np. przez odczyt z niewłaściwego przedziału średnic (większego) lub z tablicy dla innego sposobu definicji sortymentu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zaznacz palcem w tablicy gatunek → sortyment → średnica i dopiero wtedy przenoś liczbę. Najwięcej błędów wynika z "przeskoczenia" o jedną kolumnę lub użycia tablicy dla innego rodzaju zestawienia.
