W metodzie opartej o krotność wymiany powietrza zakłada się, ile razy w ciągu godziny ma zostać wymieniona objętość powietrza w pomieszczeniu. Do obliczeń potrzebujesz:
- V – kubatury pomieszczenia w m3,
- n – krotności wymiany w 1/h,
- Q – strumienia objętości powietrza w m3/h.
Krok 1: obliczenie kubatury.
Pomieszczenie ma wymiary 3 m × 4 m × 2,5 m, więc
V = 3 · 4 · 2,5 = 30 m3.
Krok 2: zastosowanie krotności.
Jeśli n = 3 1/h, to w ciągu godziny ma być wymienione 3 razy po 30 m3. Stąd zależność:
Q = n · V = 3 · 30 = 90 m3/h.
Odpowiedź "60 m3/h" zwykle pojawia się, gdy ktoś policzy kubaturę jako 20 m3 (np. przez błąd w mnożeniu 4·2,5) i dopiero potem pomnoży przez 3. Wariant "30 m3/h" odpowiada sytuacji, w której przyjęto kubaturę 30 m3, ale pominięto krotność (czyli założono n = 1 1/h). Z kolei "120 m3/h" może wynikać z błędnej kubatury 40 m3 albo z mechanicznego dobrania "większej" wartości bez kontroli rachunku.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj jednostki. Jeśli n jest w 1/h, a V w m3, to wynik Q musi wyjść w m3/h. To szybki test poprawności obliczeń.
