Wyłącznik instalacyjny nadprądowy ma zwykle dwa mechanizmy wyzwalania:
- człon termiczny – reaguje na przeciążenia (działa wolniej),
- człon elektromagnetyczny (wyzwalacz zwarciowy) – reaguje na zwarcia (działa bardzo szybko).
Pytanie dotyczy krotności prądu znamionowego In, przy której zadziała właśnie wyzwalacz zwarciowy dla charakterystyki Z. Dla tego typu przyjmuje się zakres 2–3×In, czyli wyzwalacz zwarciowy zadziała już przy relatywnie niewielkim (jak na zwarcie) przekroczeniu prądu znamionowego. W praktyce oznacza to "czulsze" działanie i szybsze odłączenie obwodu w porównaniu z popularniejszymi charakterystykami.
Odpowiedź "3 do 5" jest typowa dla innej charakterystyki i byłaby wybierana, gdy ktoś myli progi zadziałania między typami lub kieruje się intuicją, że "zwarcie to trochę większy prąd".
Odpowiedź "5 do 10" często kojarzy się z najczęściej spotykanymi wyłącznikami w instalacjach budynkowych, dlatego bywa wybierana na zasadzie rozpoznania, ale nie odpowiada charakterystyce Z.
Odpowiedź "10 do 20" odpowiadałaby bardzo "tępej" charakterystyce pod kątem zwarciowym (z dużą tolerancją na prądy rozruchowe). Jej wybór wynika zwykle z błędu zakotwiczenia: skoro mowa o zwarciu, to wybiera się największe liczby, mimo że charakterystyka Z ma działać właśnie przy niższej krotności.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że Z jest najbardziej czuła wśród podanych zakresów, więc będzie miała najmniejszą krotność In.
