W analizie ilościowej metali ciężkich w wodzie kluczowe są: selektywność względem pierwiastków, wysoka czułość (często stężenia śladowe) oraz możliwość pracy z typową matrycą wodną. Odpowiedź "Spektrometria absorpcji atomowej (AAS)" spełnia te kryteria, ponieważ pomiar opiera się na absorpcji promieniowania o długości fali charakterystycznej dla danego pierwiastka przez wolne atomy wytworzone w atomizerze. Dzięki temu metoda jest ukierunkowana na oznaczanie metali i pozwala na ilościowe wyznaczanie ich zawartości w próbkach wody.
Odpowiedź "Spektroskopia UV-VIS" może służyć do oznaczeń ilościowych, ale w przypadku wielu jonów metali w wodzie często wymaga dodatkowej chemii (np. tworzenia barwnych kompleksów z odczynnikiem). To zwiększa ryzyko wpływu matrycy i zakłóceń oraz nie zawsze zapewnia tak dobrą selektywność pierwiastkową jak techniki atomowe.
Odpowiedź "Spektroskopia mas" jest bardzo czułą techniką, jednak w praktyce rutynowej analizy wody wybór tej odpowiedzi bywa problematyczny, bo samo hasło jest zbyt szerokie: istnieją różne odmiany MS i różne sposoby wprowadzania próbki. Bez doprecyzowania aparatury i procedury odpowiedź nie jest jednoznacznie "najbardziej odpowiednia" w typowym ujęciu egzaminacyjnym dla podstawowej analizy metali.
Odpowiedź "Spektroskopia NMR" służy przede wszystkim do identyfikacji i analizy strukturalnej związków (zwłaszcza organicznych) oraz do badań środowiska chemicznego jąder. Nie jest to standardowa metoda rutynowego oznaczania ilościowego metali ciężkich w próbkach wody.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy oznaczania metali (pierwiastków) w próbkach środowiskowych, w pierwszej kolejności rozważ techniki atomowe (np. AAS) i dopiero potem metody ogólne, które wymagają dodatkowych reakcji barwnych lub nie są ukierunkowane na pierwiastki.
