Oznaczenia przewodów wskazują m.in. materiał żyły. W praktyce DY oznacza przewód z żyłą miedzianą (drut) i izolacją polwinitową, natomiast ADG – przewód z żyłą aluminiową (drut) i izolacją gumową. W pytaniu oba przewody mają ten sam przekrój: 1,5 mm2.
Dlaczego poprawne jest "Zwiększenie obciążalności prądowej instalacji"?
Obciążalność prądowa długotrwała zależy m.in. od przekroju, sposobu ułożenia i rezystancji żyły, a ta wynika z materiału. Miedź ma większą przewodność niż aluminium, czyli dla tego samego przekroju stawia mniejszy opór i wydziela mniej ciepła przy tym samym prądzie. W efekcie przewód miedziany 1,5 mm2 może pracować z większym prądem niż aluminiowy 1,5 mm2 w porównywalnych warunkach ułożenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Zwiększenie rezystancji pętli zwarcia." Zmiana z aluminium na miedź zmniejsza rezystancję przewodów (miedź przewodzi lepiej). To zwykle zmniejsza impedancję/rezystancję pętli zwarcia, co sprzyja spełnieniu warunku samoczynnego wyłączenia zasilania.
- "Zmniejszenie napięcia roboczego." Napięcie robocze instalacji wynika z sieci zasilającej (np. 230 V) i nie zależy od tego, czy żyła jest miedziana czy aluminiowa. Zmiana przewodu może wpływać na spadek napięcia pod obciążeniem, ale nie zmienia napięcia znamionowego/roboczego źródła.
- "Zmniejszenie wytrzymałości mechanicznej przewodów." W typowym ujęciu miedź ma lepsze własności mechaniczne użytkowe w instalacjach (większa odporność na uszkodzenia i mniejsza podatność na problemy eksploatacyjne). Sama zamiana Al → Cu nie jest powodem spadku wytrzymałości mechanicznej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się jednocześnie "obciążalność", "pętla zwarcia", "napięcie", najpierw ustal, czy zmienia się źródło zasilania (nie) czy parametry przewodnika (tak). Zmiana materiału żyły na lepiej przewodzący zwykle oznacza większą obciążalność i mniejszą rezystancję.
