Stopień wykorzystania zasobów (zdolności produkcyjnej) pokazuje, jaka część dostępnych możliwości wytwórczych została "zajęta" przez przyjęte do realizacji zlecenia. To typowy wskaźnik obciążenia: zapotrzebowanie (zlecenia) odnosi się do możliwości (zdolności).
Krok 1: ustal dane
Całkowita zdolność produkcyjna: 50 000 szt.
Ilość przyjętych zleceń: 40 000 szt.
Krok 2: policz udział
40 000 / 50 000 = 0,8
Krok 3: zamień na procent
0,8 × 100% = 80%
Wniosek: wykorzystanie zasobów wynosi 80%, czyli 20% zdolności pozostaje niewykorzystane (rezerwa mocy). Taki wynik jest realistyczny, bo zleceń jest mniej niż możliwości, więc wskaźnik musi być mniejszy niż 100%.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 25% – to zbyt niska wartość; mogłaby wynikać z błędnej intuicji lub z niepoprawnego działania (np. "na oko" albo po pomyleniu skali), ale nie z prawidłowego ilorazu 40 000/50 000.
- 100% – oznaczałoby pełne wykorzystanie mocy, czyli zlecenia równe 50 000 szt. Tutaj zleceń jest mniej, więc nie może wyjść 100%.
- 125% – przekroczenie 100% oznacza przeciążenie (zleceń więcej niż zdolność), co wymagałoby zleceń na poziomie 62 500 szt. lub podobnie większej wartości. Ponieważ 40 000 < 50 000, wynik nie może być większy od 100%.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim policzysz, sprawdź kierunek: jeśli zlecenia < zdolność, to wynik musi być < 100%. To szybki test kontroli błędów (np. 125% od razu odpada).