W obwodach oświetleniowych przewód ochronny (PE) odpowiada za ochronę przeciwporażeniową: w razie uszkodzenia izolacji ma umożliwić samoczynne zadziałanie zabezpieczenia (np. wyłącznika nadprądowego lub RCD) poprzez zapewnienie drogi dla prądu zwarciowego do ziemi.
Jeżeli przewód ochronny jest ułożony we wspólnej osłonie z przewodami roboczymi (czyli jest prowadzony razem, typowo jako żyła w kablu wielożyłowym lub w tej samej rurze/kanale), w praktyce dydaktycznej i egzaminacyjnej przyjmuje się minimalny przekrój 1,5 mm2 dla obwodów oświetleniowych. Ta wartość odpowiada typowemu doborowi przewodów oświetleniowych oraz zapewnia odpowiednią wytrzymałość mechaniczną żyły ochronnej w instalacji.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne w pytaniu o minimalny przekrój?
- 2,5 mm2 – to częsta wartość spotykana w obwodach gniazd wtyczkowych albo tam, gdzie przewody robocze mają większy przekrój. Nie jest to jednak minimalna wartość typowa dla oświetlenia.
- 4 mm2 – przekrój stosowany w bardziej obciążonych odcinkach lub w określonych rozwiązaniach, ale jako minimum dla obwodu oświetleniowego jest zawyżony.
- 10 mm2 – to przekrój charakterystyczny dla wybranych połączeń wyrównawczych lub odcinków o większych wymaganiach prądowych/mechanicznych; w kontekście obwodu oświetleniowego nie stanowi sensownego minimum.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na słowo "minimalny" oraz warunek prowadzenia PE wspólnie z przewodami roboczymi. To zwykle eliminuje odpowiedzi "na zapas" i kieruje do najmniejszej wartości spotykanej w typowych obwodach oświetleniowych.
