Kabel koncentryczny (współosiowy) rozpoznaje się po budowie warstwowej z osią wspólną: w środku znajduje się przewodnik wewnętrzny (żyła), wokół niego izolator/dielektryk, następnie przewodnik zewnętrzny pełniący rolę ekranu i drogi powrotnej prądu, a na zewnątrz osłona ochronna. Taki układ zapewnia dobre ekranowanie i stabilną impedancję charakterystyczną, dlatego jest powszechny w torach RF, połączeniach antenowych oraz instalacjach telewizyjnych.
Odpowiedź "Koncentryczny." jest poprawna, ponieważ dokładnie taki zestaw warstw i ich współosiowe ułożenie widać na rysunku: centralny rdzeń, izolacja oraz otaczający ekran.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "Światłowodowy." – światłowód prowadzi światło w rdzeniu szklanym lub plastikowym i ma płaszcz optyczny, a nie metalową żyłę centralną i ekran z przewodnika zewnętrznego. Na przekroju światłowodu nie identyfikuje się typowego ekranu jako przewodnika zewnętrznego.
- "Skrętkę ekranowaną." – skrętka (także ekranowana) zawiera pary żył skręconych ze sobą; nawet jeśli jest ekran, geometria nie jest współosiowa (nie ma jednej żyły w osi otoczonej cylindrycznym ekranem). Na rysunku nie widać par przewodów, tylko jeden centralny przewodnik.
- "Skrętka nieekranowaną." – dodatkowo do cechy skrętki (pary skręcone) dochodzi brak ekranu; na rysunku natomiast pokazano przewodnik zewnętrzny pełniący funkcję ekranu, co jest typowe dla kabla koncentrycznego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na przekroju widzisz jedną żyłę w środku i cylindryczny ekran dookoła, to prawie zawsze jest to kabel koncentryczny. Gdy widzisz dwie żyły jako parę (lub kilka par) – to skrętka. Gdy brak metalowych przewodników sygnałowych – rozważ światłowód.
