Wada określona jako "oderwanie dna" polega na tym, że część dna wytłoczki odrywa się od pozostałej części detalu. W praktyce obserwuje się wyraźną linię oddzielenia (lub prawie pełnego oddzielenia) w obszarze przejścia dno–ścianka. Jest to typowe uszkodzenie ciągłości materiału związane z nadmiernymi odkształceniami i/lub niekorzystnym stanem naprężeń w tej strefie.
Odpowiedź "Pęknięcie wzdłużne" opisuje inną geometrię wady: pęknięcie biegnie wzdłuż tworzącej ścianki (często równolegle do kierunku największego rozciągania), a nie wzdłuż obwodu przy dnie. Taka wada częściej kojarzy się z rozciąganiem ścianki i lokalnym przekroczeniem plastyczności/ciągliwości wzdłużnej.
Odpowiedź "Naderwanie brzegu" dotyczy przede wszystkim kołnierza lub krawędzi wytłoczki. Naderwanie pojawia się przy brzegu (na obwodzie otworu/kołnierza), zwykle jako niepełne pęknięcie wychodzące od krawędzi. To inny obszar detalu niż dno.
Odpowiedź "Pofałdowanie powierzchni" (zmarszczki/fałdy) nie jest przerwaniem materiału, tylko deformacją wynikającą z lokalnego wyboczenia blachy przy ściskaniu. Wizualnie daje to falowanie, "harmonijkę" lub promieniste fałdy, ale bez charakterystycznej szczeliny rozdzielającej element na części.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą procedurę rozpoznania: najpierw ustal miejsce wady (dno, ścianka, brzeg/kołnierz), potem jej charakter (przerwanie ciągłości materiału czy tylko zmiana kształtu), a na końcu dopasuj nazwę. To ogranicza pomyłki między "oderwaniem", "pęknięciem" i "naderwaniem".
