W archiwistyce układ (porządek wewnętrzny) nadaje się tak, aby odzwierciedlał naturalne zależności w materiale i ułatwiał późniejsze korzystanie ze zbioru. Skoro mamy 6 płyt DVD z plikami konferencji prasowych, a każda płyta zawiera zapisy konferencji z jednego roku, najbardziej logicznym i typowym rozwiązaniem jest układ chronologiczny (kolejne lata w porządku rosnącym lub malejącym – zgodnie z przyjętą praktyką w danej jednostce).
Odpowiedź "Chronologiczny, według dat plików." trafia w ideę układu czasowego: materiał powstał w czasie i jest naturalnie związany z datami wydarzeń. W praktyce warto pamiętać, że "data pliku" bywa metadanymi technicznymi (np. data skopiowania), więc w opisie i porządkowaniu lepiej opierać się na dacie konferencji lub jednoznacznie ustalonym roku nagrania. Jednak w ramach tego pytania kluczowe jest rozpoznanie, że kryterium czasu jest właściwe dla serii konferencji.
Pozostałe propozycje są nietrafne, bo nie wynikają z treści i kontekstu materiału:
- "Alfabetyczny, według nazw czasopism." – w ogóle nie pasuje do opisu, bo materiał dotyczy konferencji prasowych kierownika instytucji, a nie artykułów z czasopism; to kryterium biblioteczne, a nie archiwalne dla nagrań.
- "Formatami, od płyty najmniejszej do największej pojemności." – pojemność nośnika jest parametrem technicznym, który nie porządkuje informacji i nie wspiera kwerend merytorycznych.
- "Ilościowy, od największej do najmniejszej liczby plików na płycie." – liczba plików może być przypadkowa (np. podział na części), nie oddaje znaczenia materiału i utrudnia wyszukiwanie według czasu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się lata, daty lub sekwencja czasowa, w pierwszej kolejności rozważ układ chronologiczny. Gdy pojawiają się parametry nośnika (GB, format, pojemność), traktuj je zwykle jako dane techniczne, a nie podstawę układu archiwalnego.
