W oprawach okularowych metalowych (szczególnie w obrębie zamka/zawiasu) stosuje się elementy złączne o bardzo małych gabarytach. Wynika to z ograniczonej grubości materiału, małych przekrojów oraz konieczności zachowania lekkości i estetyki konstrukcji. Z tego powodu typowe są mikrogwinty, czyli gwinty metryczne o średnicach rzędu pojedynczych milimetrów.
Oznaczenie M1,4 należy czytać wprost: litera M oznacza gwint metryczny, a wartość 1,4 oznacza średnicę zewnętrzną gwintu (w mm). W praktyce serwisowej optyk-mechanik powinien kojarzyć, że gwinty w zamkach opraw nie są "standardowymi" śrubami z mechaniki ogólnej, tylko znacznie drobniejszymi, aby nie osłabiać elementów oprawy.
Dlaczego pozostałe propozycje są mniej trafne? Rozmiary takie jak M1,7, M1,9 czy M2,1 oznaczają większą średnicę gwintu. Większa średnica zwykle wymaga większej grubości elementu, większego otworu i pozostawia mniej "mięsa" materiału wokół gwintu. W delikatnych częściach oprawy zwiększa to ryzyko pęknięć, rozkalibrowania zawiasu albo problemów z estetyką i spasowaniem.
Na egzaminie warto pamiętać o typowej pułapce: średnica gwintu to nie to samo co średnica otworu pod gwint (otwór jest mniejszy). Mylenie tych pojęć może prowadzić do wyboru zbyt dużego rozmiaru. W praktyce dobór gwintu zawsze zależy od konstrukcji zamka, materiału oprawy i dostępnych śrub serwisowych, ale w pytaniu chodzi o rozmiar najczęściej stosowany, czyli standardowo spotykany w typowych metalowych oprawach.
