W zadaniu nie trzeba znać "aktualnych" progów podatkowych z pamięci, ponieważ skala (tabela) jest podana jako źródło danych do obliczeń. Kluczowe jest poprawne dobranie wiersza tabeli i policzenie nadwyżki ponad wskazany próg.
Dla podstawy 88 528 zł sprawdzasz, czy mieści się "do 85 528 zł", czy jest "ponad 85 528 zł". Ponieważ 88 528 zł jest większe od 85 528 zł, obowiązuje wzór z drugiego progu: kwota stała 14 839,02 zł plus 32% nadwyżki ponad 85 528 zł.
Nadwyżka to różnica między dochodem a progiem:
88 528 − 85 528 = 3 000 zł.
Dlatego poprawny zapis sposobu obliczenia to:
14 839,02 + 32% z kwoty 3 000 zł.
To pokazuje ideę progresji: część podatku jest już "zawarta" w kwocie stałej, a wyższą stawką obejmuje się tylko kwotę ponad próg.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "88 528 zł x 32%" – błąd polega na opodatkowaniu całego dochodu najwyższą stawką. W skali progresywnej 32% dotyczy jedynie nadwyżki ponad próg, nie całej podstawy.
- "14 839,02 + 18% z kwoty 3 000 zł" – poprawnie wyznacza nadwyżkę, ale używa złej stawki. Dla drugiego progu tabela wskazuje 32%, nie 18%.
- "88 528 zł x 18%" – to z kolei traktuje całość jak pierwszy próg i ignoruje przekroczenie 85 528 zł oraz mechanizm kwoty stałej.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zaczynaj od porównania podstawy z progami "do/ponad", a dopiero potem wykonuj działania procentowe. To minimalizuje ryzyko użycia złej stawki.