Kwota 1200 zł przekracza tysiąc złotych, więc zgodnie z art. 720 § 2 Kodeksu cywilnego umowa pożyczki wymaga zachowania formy dokumentowej. Jest to wymóg dotyczący przede wszystkim dowodzenia (tzw. forma ad probationem), a nie warunek ważności czynności.
Dlatego odpowiedź "Umowa jest ważna, ale brak formy dokumentowej może utrudnić dowodzenie jej istnienia w przypadku sporu." jest prawidłowa: między stronami powstaje zobowiązanie do zwrotu 1200 zł, jednak gdy dojdzie do konfliktu (np. pożyczkobiorca zaprzeczy), strona dochodząca roszczenia może mieć ograniczone możliwości wykazania, że doszło do zawarcia umowy i na jakich warunkach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Umowa jest nieważna." – to typowe pomylenie formy dla dowodu z formą "pod rygorem nieważności". Niezachowanie formy dokumentowej co do zasady nie powoduje automatycznie nieważności pożyczki.
- "Umowa jest ważna, ale nie wywołuje skutków prawnych." – skoro umowa jest ważna, to wywołuje skutki (powstaje dług i roszczenie o zwrot). Problem dotyczy ewentualnego udowodnienia tych skutków, a nie ich istnienia.
- "Umowa będzie ważna, jeżeli potwierdzą ją świadkowie." – ważność nie zależy od świadków. Co więcej, w sporze cywilnym mogą wystąpić ograniczenia dowodowe (m.in. art. 247 KPC), więc zeznania świadków nie są "zamiennikiem" wymaganej formy.
Wskazówka praktyczna: aby spełnić formę dokumentową, wystarczy dokument pozwalający ustalić składającego oświadczenie (np. e-mail, SMS, potwierdzenie przelewu z opisem). To często rozwiązuje problem dowodowy w razie sporu.