KWALIFIKACJA EKA5 - STYCZEŃ 2012

PYTANIE NR 37.
Jednostki ewidencjonujące koszty tylko w układzie rodzajowym mogą sporządzać
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wariant porównawczy RZiS opiera się na kosztach według rodzajów (np. amortyzacja, zużycie materiałów), więc można go sporządzić, gdy jednostka prowadzi ewidencję kosztów wyłącznie w układzie rodzajowym. Wariant kalkulacyjny wymaga przypisania kosztów do funkcji (np. koszt wytworzenia, sprzedaży, zarządu).

Pełne wyjaśnienie:

Jednostka, która ewidencjonuje koszty tylko w układzie rodzajowym (typowo na kontach zespołu 4), gromadzi informacje o kosztach według ich rodzaju, np.: amortyzacja, zużycie materiałów i energii, usługi obce, wynagrodzenia, ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia, podatki i opłaty oraz pozostałe koszty rodzajowe.

Dlatego naturalnym sposobem prezentacji tych danych w sprawozdaniu jest wariant porównawczy rachunku zysków i strat. W tym wariancie koszty są pokazywane w przekroju rodzajowym, a wynik finansowy ustala się przez zestawienie przychodów z odpowiednimi grupami kosztów rodzajowych (z korektami charakterystycznymi dla tego wariantu, zależnie od przyjętych zasad i ewidencji).

Z kolei wariant kalkulacyjny rachunku zysków i strat wymaga informacji o kosztach w układzie funkcjonalnym, czyli przypisania ich do miejsc powstawania i funkcji pełnionych w jednostce, np. koszt wytworzenia sprzedanych produktów, koszty sprzedaży oraz koszty ogólnego zarządu. Taki podział jest typowo zapewniany przez ewidencję na kontach zespołu 5 lub przez rozwiązania, które pozwalają wiarygodnie przekształcić koszty rodzajowe na funkcje. Jeśli jednostka prowadzi koszty wyłącznie rodzajowo i nie ma narzędzi do ich rzetelnego "przełożenia" na funkcje, sporządzenie wariantu kalkulacyjnego jest utrudnione lub niemożliwe w sposób poprawny.

Odpowiedzi "pasywny rachunek zysków i strat" oraz "aktywny rachunek zysków i strat" są mylące, ponieważ w praktyce sprawozdawczej rachunek zysków i strat nie jest klasyfikowany na aktywny/pasywny (to pojęcia kojarzone z bilansem). Taka terminologia nie opisuje wariantów RZiS, więc nie stanowi poprawnej opcji.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się warunek "tylko układ rodzajowy", skojarz go z wariantem, który pokazuje koszty w przekroju rodzajów, a nie funkcji działalności.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Układ rodzajowy to ewidencja kosztów według ich rodzaju, np. amortyzacja, zużycie materiałów, wynagrodzenia. Nie pokazuje on bezpośrednio, w jakim celu poniesiono koszt (produkcja, sprzedaż, zarząd), tylko jakiego typu był to koszt.
Wariant porównawczy RZiS prezentuje koszty w podziale na rodzaje (np. materiały, usługi obce, płace). Jest naturalnie powiązany z ewidencją kosztów w układzie rodzajowym, bo korzysta z danych gromadzonych właśnie w takim przekroju.
Wariant kalkulacyjny RZiS pokazuje koszty w podziale na funkcje, np. koszt wytworzenia sprzedanych produktów, koszty sprzedaży i koszty ogólnego zarządu. Do tego zwykle potrzebna jest ewidencja kosztów w układzie funkcjonalnym lub wiarygodne przekształcenie danych.
Ponieważ oba podejścia używają tego samego klucza podziału: rodzaj kosztu. Jeśli koszty są księgowane tylko rodzajowo, najpełniejsze i najmniej zniekształcone dane do sprawozdania uzyskuje się właśnie dla wariantu porównawczego.
W wariancie kalkulacyjnym trzeba przypisać koszty do obszarów działalności (produkcja/usługi, sprzedaż, zarząd). Sama ewidencja rodzajowa nie mówi, jaka część np. wynagrodzeń dotyczy sprzedaży, a jaka zarządu, więc bez dodatkowej analityki trudno sporządzić poprawne zestawienie.
Co do zasady będzie to bardzo trudne, bo brak bezpośredniego podziału funkcjonalnego. Możliwe są przekształcenia, ale muszą być rzetelne i oparte na wiarygodnych danych. Na egzaminie przyjmuje się regułę: tylko układ rodzajowywariant porównawczy.
W typowym planie kont koszty w układzie rodzajowym ujmuje się na kontach zespołu 4, a koszty w układzie funkcjonalnym na kontach zespołu 5. To uproszczenie pomaga na egzaminie skojarzyć ewidencję z wariantem RZiS.
Oznacza, że jednostka nie prowadzi równoległej ewidencji kosztów według funkcji (np. sprzedaż, zarząd). W efekcie ma gotowe dane do prezentacji rodzajowej, ale brakuje jej danych do rozbicia kosztów na obszary działalności wymagane w wariancie kalkulacyjnym.
Najczęściej myli się nazwy wariantów albo wybiera wariant kalkulacyjny, bo "brzmi bardziej profesjonalnie". Drugi błąd to uznanie terminów "aktywny/pasywny RZiS" za prawdziwe warianty. W praktyce warianty dotyczą porównawczego i kalkulacyjnego ujęcia kosztów.
Szukaj słowa-klucza w treści: jeśli jest mowa o układzie rodzajowym, wybieraj wariant, który pokazuje koszty rodzajowo, czyli porównawczy. Jeśli jest układ funkcjonalny (kalkulacyjny, zespół 5), wtedy pasuje wariant kalkulacyjny.
info

Statystycznie 52% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Wariant kalkulacyjny wymaga przypisania kosztów do funkcji (np. koszt wytworzenia, sprzedaży, zarządu)."

Źródła:

  • Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości – załączniki określające warianty rachunku zysków i strat (wariant porównawczy i kalkulacyjny)

Materiały:

  • Podręcznik do rachunkowości finansowej: rozdział o ewidencji kosztów i wariantach RZiS
  • Materiały CKE/OKE do kwalifikacji z rachunkowości: zadania dotyczące sprawozdania finansowego
  • Wzory rachunku zysków i strat i omówienia (porównawczy vs kalkulacyjny) w publikacjach dydaktycznych

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego