KWALIFIKACJA BUD11 - STYCZEŃ 2015 (test 2)

Aby obliczyć powierzchnię okładziny między blatem a szafkami, traktujemy ten fragment ściany jak prostokąt. Jego wymiary wynikają wprost z treści:

• długość okładziny = długość blatu roboczego = 2,40 m (zakładamy, że okładzina biegnie na całej tej długości),
• wysokość okładziny = odległość od blatu do dolnej krawędzi szafek = 50 cm.

Kluczowy krok to ujednolicenie jednostek. Ponieważ długość podano w metrach, 50 cm trzeba zamienić na metry:

50 cm = 0,50 m.

Następnie stosujemy wzór na pole prostokąta:

P = a × b

czyli:

P = 2,40 m × 0,50 m = 1,20 m².

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

• 2,20 m² – taki wynik nie wynika z prawidłowego mnożenia podanych wymiarów; często pojawia się przy przypadkowych zaokrągleniach lub pomyleniu danych.
• 1,90 m² – to typowy efekt błędu rachunkowego (np. niewłaściwe przemnożenie lub omyłkowe użycie innej wysokości).
• 2,90 m² – wynik zawyżony; by go uzyskać, trzeba by przyjąć większą wysokość niż 0,50 m albo błędnie przeliczyć centymetry na metry.

W praktyce budowlanej takie obliczenie to podstawa obmiaru robót: od poprawnego wyznaczenia m² zależą ilości płytek, kleju i fugi oraz koszt materiałów i robocizny.