W zadaniu podano nakłady jednostkowe pracy maszyn na wykonanie 1 m2 koryta w określonych warunkach (grunt kat. III, głębokość 30 cm). Nakład jednostkowy jest wyrażony w m-g, czyli maszynogodzinach przypadających na 1 m2 robót. Aby wyznaczyć łączny czas pracy maszyn dla większej ilości robót, stosuje się prostą zasadę proporcji: nakład jednostkowy mnoży się przez ilość robót.
Krok 1: spycharka gąsienicowa
Podano: 0,0053 m-g na 1 m2.
Ilość robót: 1500 m2.
Łączny nakład: 0,0053 × 1500 = 7,95 m-g.
Oznacza to, że w warunkach normowych spycharka powinna pracować łącznie 7,95 godziny (maszynogodziny).
Krok 2: walec samojezdny wibracyjny 7,5 t
Podano: 0,0086 m-g na 1 m2.
Łączny nakład: 0,0086 × 1500 = 12,90 m-g.
Interpretacja jest analogiczna: 12,90 maszynogodzin pracy walca w czasie normowym.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- Wartości typu 5,30 m-g i 8,60 m-g wynikają z pomnożenia przez 1000 m2 zamiast 1500 m2 (błąd w ilości robót).
- Wartości 2,65 m-g i 4,30 m-g odpowiadają mnożeniu przez 500 m2 lub niezamierzonemu "podzieleniu przez 2" (typowy błąd proporcji).
- Wartości 10,60 m-g i 17,20 m-g powstają przy błędnym użyciu 2000 m2 albo przez niekontrolowane zaokrąglenia w górę.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj jednostkę (m-g/m2) i sprawdź, czy po obliczeniu zostaje sama m-g. To szybki test poprawności rachunku i ogranicza pomyłki z zerami.