W pracach tyczeniowych szkic ma umożliwiać jednoznaczne odtworzenie czynności w terenie: pokazuje elementy potrzebne do wytyczenia oraz informacje pozwalające sprawdzić, czy tyczenie wykonano poprawnie. Jeżeli na jednym rysunku nie da się umieścić miar do tyczenia i miar kontrolnych w sposób czytelny (np. z powodu dużej liczby odcinków, gęstej sytuacji lub małej skali szkicu), praktyka dokumentacyjna przewiduje wykonanie szkicu odrębnego, którego celem jest właśnie kontrola tyczenia.
Odpowiedź "kontroli tyczenia." jest poprawna, bo bezpośrednio wiąże się z informacją o "miarach kontrolnych" oraz sytuacją, w której trzeba zachować czytelność i możliwość weryfikacji. Taki szkic służy temu, by osoba analizująca dokumentację mogła sprawdzić zgodność wyników tyczenia (np. poprzez niezależne miary/relacje kontrolne) bez domyślania się przebiegu pomiaru.
Pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne w tym zdaniu:
- "sytuacyjny." dotyczy przedstawienia sytuacji terenowej (położenia obiektów), a nie specyficznie kontroli tyczenia wynikającej z miar kontrolnych.
- "dokumentacyjny." jest zbyt ogólny i nie wskazuje celu szkicu; w kontekście pytania kluczowe jest rozdzielenie części kontrolnej od części tyczeniowej.
- "polowy." odnosi się do materiałów tworzonych w terenie, ale nie rozwiązuje problemu wskazanego w treści: potrzeby wydzielenia informacji kontrolnych, gdy ich wpisanie na szkicu tyczenia pogarsza czytelność.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na słowa-klucze w treści. W tym pytaniu są nimi "miary kontrolne" oraz "nieczytelność szkicu" — prowadzą do wniosku, że chodzi o odrębny szkic związany z kontrolą poprawności tyczenia.
