Wykrywanie kamieni w pęcherzu moczowym (urolitów) wymaga metody, która pokazuje obraz narządu i jego zawartości. Dlatego właściwym badaniem jest ultrasonografia (USG) – umożliwia ocenę pęcherza moczowego w czasie rzeczywistym, wykrycie złogów w świetle pęcherza oraz orientacyjną ocenę ich lokalizacji i wpływu na ścianę pęcherza.
Pozostałe propozycje są badaniami czynnościowymi, a nie obrazowymi, więc nie służą do stwierdzania "kamieni" w pęcherzu:
- EKG rejestruje czynność elektryczną serca. Jest przydatne w diagnostyce kardiologicznej (np. arytmii), ale nie pokazuje struktur układu moczowego ani złogów.
- EEG dotyczy aktywności bioelektrycznej mózgu. Wykorzystuje się je w neurologii, a nie w rozpoznawaniu chorób pęcherza.
- EMG bada aktywność elektryczną mięśni i/lub przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Nie jest narzędziem do oceny obecności złogów w drogach moczowych.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: gdy pytanie dotyczy "czy coś jest w środku narządu" (złóg, ciało obce, płyn, masa), zwykle chodzi o badanie obrazowe. USG jest jednym z podstawowych badań obrazowych jamy brzusznej w praktyce małych zwierząt.