Umiejętność "chodzenia trzymane za jedną rękę" odnosi się do etapu rozwoju motoryki dużej, w którym dziecko potrafi wykonać kroki przy niewielkiej asekuracji osoby dorosłej (stabilizacja równowagi i tułowia). Typowo taki etap pojawia się pod koniec 1. roku życia, dlatego odpowiedź około 12. miesiąca życia jest uznawana za prawidłową w ujęciu egzaminacyjnym.
W praktyce rozwojowej ważne jest, że kamienie milowe nie są "datą w kalendarzu", tylko zakresem. Jedno dziecko zacznie próbować kroków z asekuracją wcześniej, inne później, zależnie m.in. od temperamentu, okazji do ruchu, siły mięśniowej czy poczucia bezpieczeństwa. Mimo tego w pytaniach testowych przyjmuje się wartości najbardziej typowe.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Około 5. miesiąca życia – na tym etapie niemowlę zwykle nie ma jeszcze gotowości do pionizacji i lokomocji w formie chodzenia; dominują umiejętności takie jak podpieranie, obracanie się czy przygotowanie do siadu (zależnie od przebiegu rozwoju).
- Około 8. miesiąca życia – część dzieci może już stabilniej siadać i podejmować próby stania przy podparciu, ale "chodzenie" z trzymaniem za jedną rękę jest zazwyczaj jeszcze zbyt wczesne jako umiejętność opanowana.
- Około 16. miesiąca życia – wiele dzieci w tym wieku potrafi już chodzić samodzielnie; 16. miesiąc może oznaczać raczej późniejszy termin dla chodzenia z minimalną asekuracją. Sama wartość nie musi automatycznie oznaczać patologii, ale jest mniej typowa dla pytanego etapu.
Wskazówka praktyczna dla opiekunki dziecięcej: obserwuj nie tylko "czy chodzi", ale jak dziecko przenosi ciężar ciała, czy utrzymuje równowagę, czy stawia stopy symetrycznie oraz czy robi postępy w czasie. Przy wątpliwościach (zwłaszcza gdy opóźnienia dotyczą wielu sfer albo pojawia się regres) warto zachęcić rodzica do konsultacji ze specjalistą.
