Kieł samonastawny (stosowany m.in. w obróbce w kłach) umożliwia podparcie przedmiotu w sposób, który zmniejsza skutki niewspółosiowości i błędów ustawienia. W praktyce jego cechą rozpoznawczą jest to, że końcówka/element roboczy może się dopasować ("samonastawić") do osi przedmiotu, co poprawia warunki pracy i ogranicza ryzyko uszkodzeń lub nadmiernego tarcia.
W zadaniach egzaminacyjnych kompetencja polega na rozpoznaniu symbolu graficznego używanego w dokumentacji (rysunkach złożeniowych, schematach oprzyrządowania, kartach zabiegów). Poprawna odpowiedź to ta, która wskazuje symbol odpowiadający kłowi samonastawnemu, a nie innemu rodzajowi kła lub elementowi podparcia.
Typowe pomyłki wynikają z tego, że uczniowie:
- utożsamiają każdy symbol "kła" z kłem samonastawnym (brak rozróżnienia funkcji),
- kierują się samym podobieństwem kształtu, zamiast szukać cechy wskazującej na możliwość nastawiania,
- mylą oznaczenia literowe na rysunku i wybierają inną literę niż ta przypisana właściwemu symbolowi.
Strategia egzaminacyjna: najpierw odszukaj na rysunku wszystkie symbole podparcia/mocowania, potem rozróżnij je po funkcji (stałe vs dopasowujące) i dopiero na końcu dopasuj literę do odpowiedzi.
