Kompensata różnic inwentaryzacyjnych polega na wzajemnym "zbilansowaniu" niedoboru i nadwyżki, jeśli dotyczą porównywalnych składników (np. podobnych materiałów) i spełniają warunki przyjęte w danej jednostce. W praktyce oznacza to, że część niedoboru można rozliczyć nadwyżką zamiast ujmować oba zjawiska całkowicie oddzielnie.
W tym zadaniu kierownictwo piekarni zdecydowało o kompensacie niedoboru mąki wrocławskiej nadwyżką mąki poznańskiej. Kluczowe jest więc:
- poprawne odczytanie z tabeli wartości przypisanych do niedoboru i nadwyżki (dla właściwych rodzajów mąki),
- ustalenie kwoty, która podlega kompensacie zgodnie z danymi tabelarycznymi,
- podanie wyniku w złotych jako wartości kompensaty.
Z danych w tabeli (dołączonej w ilustracji) wynika, że wartość kompensaty wynosi 100 zł.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 200 zł – typowy skutek użycia niewłaściwej komórki tabeli (np. innego wariantu/pozycji) albo pomylenia mąk przy odczycie.
- 900 zł – często wynika z błędu skali: wybrania wartości całkowitej dla innej pozycji zestawienia lub zsumowania wartości, które nie podlegają kompensacie.
- 1 000 zł – może być efektem mechanicznego przyjęcia "okrągłej" kwoty lub odczytu wartości zbiorczej, a nie samej kompensaty (czyli części wspólnej rozliczenia).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze upewnij się, że odczytujesz dane dla właściwego asortymentu (nazwa/rodzaj) i że wynik dotyczy wyłącznie kompensaty, a nie sumy wszystkich różnic.
