W przeróbce mechanicznej kopalin pojęcia związane z uziarnieniem służą do jednoznacznego opisu, jaki "zakres wielkości" ziaren zawiera dany produkt lub strumień technologiczny. Klasa ziarnowa nie oznacza pojedynczej wartości wymiaru ziarna, tylko zbiór ziaren mieszczących się w określonym przedziale.
Skoro mówimy o przedziale, musi on mieć dwa końce. Dlatego prawidłowo przyjmuje się, że rozmiar klasy ziarnowej określa się przez górną i dolną granicę wymiaru ziarna. W praktyce oznacza to, że ziarno należy do danej klasy, jeśli jego wymiar jest nie mniejszy od granicy dolnej i jednocześnie nie większy od granicy górnej (dokładny sposób domykania przedziału może być ustalany w metodyce, ale idea dwóch granic pozostaje taka sama).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Odpowiedź mówiąca tylko o górnej granicy opisuje co najwyżej warunek "do pewnego rozmiaru", ale nie mówi, od jakiego rozmiaru zaczyna się dana klasa. To bardziej przypomina ograniczenie maksymalne, a nie definicję klasy.
- Wariant z maksymalną granicą jest w istocie również opisem jednego progu (największego dopuszczalnego ziarna). Taki zapis nie wyznacza przedziału, więc nie definiuje klasy ziarnowej.
- Odpowiedź z samą dolną granicą mówi jedynie "od pewnego rozmiaru wzwyż" i również nie zamyka zakresu z góry, więc nie tworzy klasy jako przedziału.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się sformułowanie "zbiór ziaren o określonym rozmiarze", najczęściej chodzi o frakcję rozumianą jako przedział. Szukaj wtedy odpowiedzi zawierającej dwie granice, a nie jedną.
