Kompresja cyfrowa sygnału (kompresja danych) to proces kodowania, którego celem jest zmniejszenie liczby bitów potrzebnych do reprezentacji tej samej treści: mowy, obrazu, wideo lub innych danych. Osiąga się to przez usunięcie redundancji (powtarzalności) oraz — w kompresji stratnej — przez odrzucenie części informacji mniej istotnej percepcyjnie.
Jeżeli do opisania tego samego fragmentu sygnału potrzeba mniej bitów, to przy przesyłaniu w czasie zwykle oznacza to, że można go przesłać przy mniejszej przepływności (mniejszej liczbie bitów na sekundę), zachowując tę samą zawartość informacyjną w sensie użytkowym.
Dlatego odpowiedź "zmniejszenie liczby danych i zmniejszenie przepływności tego sygnału." jest poprawna: kompresja z definicji dąży do redukcji liczby danych, a w praktyce telekomunikacyjnej zmniejsza wymagania pasmowe/bitrate dla danej usługi (np. kodeki mowy, kodeki wideo).
Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów:
- "zmniejszenie liczby danych i zwiększenie przepływności tego sygnału." – redukcja danych nie implikuje wzrostu wymaganego strumienia; to sprzeczne z celem kompresji w transmisji.
- "zwiększenie liczby danych i zmniejszenie przepływności tego sygnału." – kompresja nie zwiększa liczby danych; gdy danych jest więcej, zwykle potrzeba co najmniej nie mniejszej przepływności dla przesyłu w czasie.
- "zwiększenie liczby danych i zwiększenie przepływności tego sygnału." – to opis sytuacji przeciwnej do kompresji (np. rozbudowane kodowanie bez redukcji, narzuty/protokóły), a nie jej skutek.
W praktyce warto pamiętać, że przepływność w torze może być ustawiona "na stałe" przez interfejs lub umowę, ale kompresja i tak zmniejsza wymaganą przepływność dla danej jakości/treści, co jest kluczowe przy planowaniu usług i doborze rozwiązań abonenckich.
