W kondensatorze idealnym (w tym w typowych zadaniach egzaminacyjnych) zgromadzony ładunek elektryczny jest proporcjonalny do pojemności i napięcia:
Q = C · U
Gdzie: Q – ładunek w kulombach (C), C – pojemność w faradach (F), U – napięcie w woltach (V).
Krok 1: przeliczenie jednostki pojemności
Podana pojemność to 470 μF. Przedrostek "mikro" oznacza 10-6, więc:
470 μF = 470 · 10-6 F = 0,000470 F
Krok 2: obliczenie ładunku
Podstawiamy do wzoru Q = C·U:
Q = 470 · 10-6 F · 12 V
Q = 5640 · 10-6 C = 5,64 · 10-3 C
Po zaokrągleniu otrzymujemy około 0,0056 C.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Około 5,6 C" – to typowy skutek pominięcia przedrostka "mikro" (10-6). Wynik staje się wtedy milion razy za duży.
- "Około 0,025 C" – może wynikać z nieprawidłowego przeliczenia 470 μF (np. potraktowania μF jak mF) albo błędnego mnożenia. Rząd wielkości nie pasuje do 12 V i ułamka milifarada.
- "Około 40 C" – to wynik całkowicie niezgodny z rzędem wielkości; przy 12 V i 470 μF ładunek musi być w milikulombach, nie w dziesiątkach kulombów.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu sprawdź rząd wielkości. Kondensator rzędu setek μF przy napięciu kilkunastu woltów daje ładunek rzędu milikulombów (10-3 C), co pozwala szybko wyłapać wyniki typu 5,6 C lub 40 C.