W planowaniu zaopatrzenia w magazynie kluczowe jest rozróżnienie dwóch dat:
- data zapotrzebowania – kiedy komponent ma być dostępny (np. do kompletacji, montażu, produkcji lub wydania),
- termin złożenia zamówienia – kiedy trzeba wysłać zamówienie do dostawcy, aby dostawa dotarła na czas.
Zasada obliczeń jest stała: termin zamówienia = data zapotrzebowania − czas realizacji (lead time). Ponieważ w zadaniu każdy komponent może pochodzić od innego dostawcy, a dostawcy mają różne czasy realizacji, obliczenia wykonuje się oddzielnie dla komponentu 1 i komponentu 2, korzystając z właściwych wartości z tabel.
Odpowiedź "Komponent 1 – 5 lutego, komponent 2 – 10 lutego" jest poprawna, ponieważ odpowiada cofaniu się od wymaganych dat dostępności o przypisane w tabelach czasy realizacji zamówień, bez mieszania danych między komponentami.
Pozostałe propozycje są typowymi wynikami błędów rachunkowych lub interpretacyjnych:
- "Komponent 1 – 6 lutego, komponent 2 – 13 lutego" sugeruje przesunięcie zamówienia zbyt późno (ryzyko braku komponentu w dniu potrzeby) albo pomylenie daty zapotrzebowania z datą dostawy.
- "Komponent 1 – 7 lutego, komponent 2 – 10 lutego" wskazuje, że dla jednego komponentu obliczenie wykonano poprawnie, a dla drugiego odjęto niewłaściwą liczbę dni (np. zastosowano lead time innego dostawcy).
- "Komponent 1 – 10 lutego, komponent 2 – 13 lutego" wygląda jak użycie tej samej logiki, ale bez realnego cofnięcia o wymagany czas realizacji – to częsty efekt pominięcia lead time lub przyjęcia błędnego założenia o natychmiastowej realizacji.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zanotuj osobno (1) datę, na którą komponent ma być dostępny oraz (2) lead time dostawcy, a dopiero potem wykonaj odejmowanie. To ogranicza pomyłki między komponentami.
