W zadaniu trzeba zastosować zasadę ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (tzw. limit 30‑krotności). Oznacza to, że w skali roku kalendarzowego istnieje maksymalna kwota, od której nalicza się składki emerytalne i rentowe. Gdy pracownik osiągnie ten pułap, to od nadwyżki ponad limit składek emerytalno‑rentowych już się nie nalicza (do końca danego roku).
Krok 1: Ustal, ile podstawy zostało do wykorzystania do limitu.
W tabeli podano:
- kwotę osiągniętą od stycznia do października: 114 000 zł,
- limit roczny w 2016 r.: 121 650 zł,
- wynagrodzenie za listopad: 10 000 zł.
Obliczamy brakującą część do limitu: 121 650 − 114 000 = 7 650 zł. To jest maksymalna podstawa składek emerytalnych i rentowych, jaką wolno jeszcze naliczyć w listopadzie.
Krok 2: Porównaj wynagrodzenie listopadowe z pozostałą kwotą do limitu.
Skoro listopadowe wynagrodzenie (10 000 zł) jest wyższe niż 7 650 zł, to w miesiącu przekroczenia podstawą składek E i R jest tylko 7 650 zł. Pozostała część listopadowego brutto jest nadwyżką ponad limit: 10 000 − 7 650 = 2 350 zł, od której nie nalicza się składek emerytalnych i rentowych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "2 350,00 zł" to kwota nadwyżki ponad limit w listopadzie (część nieoskładkowana E i R), a pytanie dotyczy podstawy wymiaru składek emerytalno‑rentowych, czyli części mieszczącej się w limicie.
- "10 000,00 zł" to wynagrodzenie brutto za listopad, ale w miesiącu przekroczenia limitu nie zawsze cała kwota jest podstawą E i R.
- "17 650,00 zł" wynika z błędnego dodawania lub mieszania pojęć (np. 10 000 + 7 650). Podstawa w miesiącu przekroczenia nie może przekroczyć pozostałej kwoty do limitu.
W praktyce kadrowo‑płacowej to zagadnienie wpływa na poprawność naliczeń oraz dokumentów rozliczeniowych, a także na wysokość wynagrodzenia netto i koszt pracodawcy w końcówce roku.
